মহামাৰীৰ ভাৱনা

মহামাৰী ক'ভিড-১৯ৰ বিভীষিকাৰ সময়ত দেশৰ চিকিৎসাকৰ্মী আৰু জনতাৰ চিকিৎসাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপযুক্ত ব্যৱস্থাখিনি আজিলৈকে হোৱাগৈ নাই.. কৰ্তৃপক্ষক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ভয় আমাৰ!!

চিকিৎসাৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকলক শুভেচ্ছা জনাবলৈ সাধাৰণ ৰাইজক হাত চাপৰি, কাঁহী-বাটি, ঘন্টা বজাবলৈ বা মমবাতি জ্বলোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছে আৰু আমি মানিছো.. লগতে আমাৰ মাজৰে দুজনমানে উৎসৱকে পালন কৰি দিছো অতিমাত্ৰা উৎসাহত!! 

পিছে চৰকাৰে চিকিৎসা সেৱাৰ কৰ্মীসকলক বায়ুসেনাৰ বিমানেৰে পুষ্পবৃষ্টি কৰা দেখি আমি যিসকলে সন্তুষ্ট হোৱা নাই সেয়া আমাৰেই দোষ!! কাৰণ চিকিৎসাকৰ্মীৰ সুৰক্ষা আৰু জনতাৰ সুৰক্ষাতকৈ ঢাক-ঢোল পিতি নিজকে আনৰ আগত জাহিৰ কৰাতোহে আচল কথা!!

দেশৰ বিভিন্ন স্থানত কপালৰ ঘাম মাটিত পেলাই দুবেলা দুমুঠি যোগাৰ কৰাৰ লগতে নিজৰ পৰিয়ালটোক পোহ-পাল দিয়া শ্ৰমিকসকল উপায়ন্তৰ ঘৰমুৱা হোৱা সময়ত কোনোবাই ৰেল, বাছৰ খুন্দাত আৰু কোনোবাই অনাহাৰে মৃত্যুক আকোঁৱালি লৈছে.. তালৈ আমাৰ ভ্ৰূক্ষেপ নাই.. সময় যেন নাই সহমৰ্মিতা প্ৰকাশ কৰিবলৈও.. কাৰণ আমাৰ নিজৰ জীৱন বচোৱাতোহে এতিয়া আচল লক্ষ্য!!

কিন্তু বিদেশত বন্দী হৈ থকা দেশবাসীসকলক দেশলৈ আকাশমাৰ্গেৰে বা সাগৰীয় পথেৰে অনাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে.. তাকে দহজনৰ আগত কৈ দেশৰ গুণ-গৰিমাই যদি নাগালোঁ আমাৰ দেশপ্ৰেম ক'ত!! শ্ৰমিক মৰিছে মৰক.. তাতে আপোনাৰ মোৰ কি আহে যায়..

আমি যে স্থিতপ্ৰজ্ঞ নিজৰ মতত..

#গান্ধী_পুতলাৰ দৰে আমি এই পৰিস্থিতিত মাত্ৰ

#বেয়া নাচাওঁ
#বেয়া নকওঁ
#বেয়া নুুুুুুুশুনোঁ

মনৰ মাজত অযুত প্ৰশ্ন.. কিন্তু প্ৰশ্ন কৰিম কাক আমি.. ভুল যে আমাৰেই..আপোন জন্মভূমিখনৰ প্ৰকৃত ছবি আমি দেখি-শুনি, জানি বুজিও যে বুজিবলৈ অক্ষম হৈ পৰো কাৰোবাৰ ভাষণৰ ফুলজাৰিত..

(ধেমাজি, মাছখোৱা/১১.০৫.২০২০) 

সাময়িকী -১

ইতিহাসে এটা কথা আমাক সদায় কৈ আহিছে যে, আজিৰ অসমীয়া সমাজখন গঢ়ি উঠাত মূখ্য ভূমিকা লৈছিল এসময়ত অষ্ট্ৰিক, দ্ৰাবিড় আৰু মংগোলীয় জাতিৰ লোকসকলে। এইসকল লোক যাক আমি খিলঞ্জীয়া বাসিন্দা বুলি অভিহিত কৰি আহিছো, তেওঁলোকৰ সমন্বয় আৰু সংঘাতৰ মাজেৰেই গঢ় লৈ উঠিছিল এটা উমৈহতীয়া ভাষা আৰু এখন উমৈহতীয়া সমাজ। যাক আজি অসমীয়া নামেৰে জগতে জানিবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু সময় আগবঢ়াৰ লগে লগে ক্ৰমান্বয়ে প্ৰব্ৰজিত হোৱা কলিতা-ব্ৰাহ্মণ-মুছলমানসকলে নিজা নিজা ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক-সামাজিক বিশ্বাসেৰে এই সমাজত মিলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল বা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। তাৰ মাজতে ‘আৰ্যসকল শ্ৰেষ্ঠ’ এই ধাৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ গৈয়েই ক্ৰমে ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠা সমন্বয়ৰ সমাজখনত সংঘাত সৃষ্টি কৰা হল। এই সংঘাত সৃষ্টি কিন্তু নিজ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে জানি-বুজিয়েই কৰা হৈছিল যে তাত বৰ্তমান কাৰো দ্বিমত নাই।

লাহে লাহে এই সমাজখনলৈ কৰ্ম-সংস্থাপন তথা ব্যৱসায়ীক সূত্ৰেও প্ৰব্ৰজিত হ'ল বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন জাতি, বৰ্ণ আৰু ধৰ্মৰ লোকৰ। যিসকলে এটা সময়ত সমাজখনৰ সৈতে সংপিক্ত হবলৈ আৰম্ভ কৰিও যেন এইখন সমাজৰ অভিন্ন অংগ হবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। অসমীয়া সমাজতে লালিত-পালিত হৈও এইসকল লোকৰ যিসকলে কেইবাপুৰুষৰপৰা ইয়াতে স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰি আহিছে – তেওঁলোকো কিন্তু সমাজখনৰ সৈতে এক হৈ যাব নোৱাৰিলে আজিকোপতি। এওঁলোকৰ মাজৰে আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰা দুই-চাৰিজনৰ বাদে বাকীসকলে অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতিক নিজৰ কৰি লবলৈ সন্মত নহ'ল। তেওঁলোকো যেন অসমীয়া সমাজৰ সমন্বয়ত ভাঙোন অনাৰ পৰোক্ষভাৱে সহায়ক হৈ উঠিল!!

সময় আগবাঢ়িল... কিন্তু এই সামাজিক সমন্বয় বাঢ়ক চাৰি সংঘাতহে বাঢ়িবলৈ ধৰিলে সকলোফালে। অসমীয়া সামাজিক-সাংস্কৃতিক জীৱনত আৰম্ভ হোৱা আন্দোলনমুখীতাই যেন এই সংঘাতক অন্যফালে গতি কৰালে.. আজিৰ সময়ত থিয় দি সমন্বয়ৰ অৰ্থ কেৱল যেন অভিধান, বিভিন্নজনৰ বক্তৃতা কিম্বা কিতাপৰ লেখনিৰ মাজতহে আমি বিচাৰি পাওঁ।

আমি আজিৰ প্ৰেক্ষাপটতে হওঁক বা চুকাফাৰ সময়ৰ খণ্ডিক অসমৰ প্ৰসংগলৈকে নাযাওঁ কিয়, এটা কথা দেখা পাওঁ যে সমাজ কাৰো ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ অহিলা নহয়। এই সত্য অনুধাৱনেৰে আমি ‘আজিৰ অসমীয়া সমাজখন’ত বাচি থকাসকলে একগোট হৈ সমাজখনক সংঘাত নহয় সমন্বয়ৰ আদৰ্শেৰে ধৰি ৰখাৰ উপযুক্ত পথৰ সন্ধান কৰাহে সময়োপযোগী হিচাপে বিবেচিত হ’ব যেন মনে ধৰে।

(৯ মে' ২০১৯/নগাঁও)

শ্ৰমিক দিৱসৰ ভাৱনা

মন যায় দেশৰ আৰ্তজনৰ দুখৰ সমভাগী হ'বলৈ..
পাৰিলে এমুঠি অন্নৰে যোগান ধৰিবলৈ সকলোকে..

মাৰ্ক্সে কোৱা সৰ্বহাৰাৰ মুক্তি আজিও কিয় সম্ভৱ হোৱা নাই.. যদিওবা পুঁজিবাদী বিশ্বত মাৰ্ক্সক অপ্ৰাসংগিক কৰাৰ প্ৰচেষ্টা সদায় বৰ্তমান..

কিয় মাৰ্ক্স, লেনিন, মাও জে দং কিম্বা ফিডেল কাষ্ট্ৰ'ৰ প্ৰাসংগিকতাই বাৰে বাৰে ভীৰ কৰেহি আধুনিক বিশ্বৰ জনমানসত..

কিয় আজিৰ সময়তো মে' দিৱস বা শ্ৰমিক দিৱসৰ দৰে দিনবোৰৰ তাৎপর্য কেৱল কেলেণ্ডাৰত ৰঙীণ হৈ থকা এটা তাৰিখতে সীমাবদ্ধ হৈ ৰৈ গৈছে আজিও!!

আধুনিক বিশ্বত শ্ৰমিকৰ সুবিধা-অসুবিধাৰ স্বাৰ্থতে হোৱা অসংখ্য আইন-কানুনৰ নিয়মেও কিয় শ্ৰমিকক আজিও সমাজৰ একেবাৰে নিম্ন পৰ্যায়ত ৰাখিছে..

সেয়েহে মন যায় বিপ্লৱৰ পথ ল'বলৈ..
সমাজত সমতা আনিবলৈ..
সৰ্বহাৰা, পুঁজিবাদ আদিৰ সংজ্ঞা নোহোৱা কৰি এখন সমতাৰ ভিত্তিত বৰ্তি থকা সমাজ গঢ়িবলৈ..
কোনো ৰোমান্টিক কল্পনাৰ মাজত বিচৰণ কৰা বিপ্লৱলৈ মোৰ আকৰ্ষণ নাই..
বিপ্লৱ হ'ব লাগে মোৰ আপোন ঘৰখনৰ পৰা..
মোৰ চুবুৰীটোৰ পৰা নতুবা আপোন গাঁওখনৰ পৰা..

পিছে সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিলৈ চকু দিলে নিজৰেচোন অৱস্থা কাহিল হ'বলৈ বেছি পৰ নাই.. তাৰ পিছতনো কেনেকৈ আওৰাম মাৰ্ক্সৰ দৰ্শন কিম্বা মাৰ্ক্সৰ ভবিষ্যৎ সম্পৰ্কীয় সত্য আৰু শুদ্ধ সিদ্ধান্তবোৰ..

বেমেজালিৰ আৰম্ভণি নিজৰ পৰাই হয় সদায়.. কিন্তু দোষ আমি সদায় আনলৈহে ঠেলি দিয়াৰ চিৰন্তন অভ্যাসটোনো কেনেকৈ এৰো হঠাতে!!

(১ মে' ২০২০/গোলাঘাট)