কিন্তু 'আংকল' আৰু 'আন্টি' ৰ আগমন অসম মুলুকলৈ কেতিয়া হ'ল আৰু অসমৰ সামাজিক জীৱনত ইয়াৰ প্ৰয়োগ আৰু ফলাফলৰ বিষয়ে গৱেষণাৰ এটা হ' ব পাৰে নিশ্চয়!!
একেবাৰে সাধাৰণ দৃষ্টিত সততে দৃষ্টিগোচৰ হোৱা এটা কাৰক হ'ল - এই #আংকল আৰু #আন্টিৰ আগমনে অসমৰ নগৰাঞ্চলক বাদ দিলেও গ্ৰামাঞ্চলতো ক্ৰমান্বয়ে "বৰদেউতা-বৰমা, মামা-মামী, পেহা-পেহী, খুড়া-খুড়ী, মহা-মাহী" ৰ দৰে আমাৰ আপোন আৰু একমাত্ৰ অসমীয়া ভাষাৰ একচেতীয়া অধিকাৰ থকা শব্দবোৰৰ গুৰুত্ব নতুন প্ৰজন্ম (নবৈ দশকত জন্মলাভ কৰা সকলক ধৰিব পাৰি)ৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰ বাবে গুৰুত্বহীন কৰি পেলাইছে।
আজি যদি আপুনি বা মই "আমৈ আৰু তাৱৈ" শব্দ দুটাৰ ব্যৱহাৰ কৰোঁ, তেন্তে ৮০ শতাংশ নতুন প্ৰজন্মৰ বাবে যে,
#তাৱৈ আৰু #আমৈ
প্ৰকৃততে ভাতৰ লগত খোৱা বস্তু নে পিন্ধা বস্তু তাক লৈ প্ৰশ্ন উঠিব!! সেয়া নোকোৱাই ভাল হ'ব নিশ্চয়!!
দুখ লাগে এইবাবেই যে নতুন প্ৰজন্মক আপোন মাতৃভাষাটোৰ শুদ্ধকৈ শিক্ষা দিয়াত আমি কিয় বিফল হৈছো নিজৰ ৰাজ্যতে, সেই বিষয়ে সময়োপযোগী আলোচনা কৰি সময়োচিত পদক্ষেপ ল'বলৈ আমাৰ হাতত যে সময়ৰ বৰ অভাৱ।
আনহাতে চৰকাৰ আৰু প্ৰশাসনৰো কৰণীয়খিনি ৰাজনৈতিক লাভ-লোকচানতে আৱদ্ধ হৈ থকাত ভাষাৰ বিলৈ নহৈ পাৰেনে আৰু অসমত মুলুকত!!
(৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২/নৈশবাছ যাত্ৰাৰ সময়ত)