তৰুণ গগৈ দেৱৰ মৃত্যুত

ৰাজনীতি ভালকৈ বুজা হোৱাৰে পৰা অসমৰ যিজন মুখ্যমন্ত্রীক চিনি পাইছো সেইজন মানুহ পঞ্চভূতত বিলীন হৈ গ'ল আজি। হয় তৰুণ গগৈ নামৰ ব্যক্তিজনৰ শাৰীৰিক অৱস্থিতি আজিৰে পৰা নোহোৱা হ'ল।

যিকোনো বিষয়তে প্ৰায়ে "বাদ দিয়াহে" বোলা বাক্য শাৰীৰে অসমৰ থলুৱা গ্ৰাম্য মানসিকতাক ৰাজনীতিৰ পথাৰত স্পষ্ট ৰূপত তুলি ধৰা মানুহজনক হেৰুৱাই আজি অসমবাসী ম্ৰিয়মান হৈ পৰিছে। লাহে লাহে সকলোৱে তেখেতৰ অনুপস্থিতি উপলব্ধি কৰিব। পিছে সময়বোৰ যে কাৰোৰে বাবে ৰৈ নাথাকে।

 

৩ বাৰকৈ ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা তৰুণ গগৈ নামৰ ব্যক্তিজনৰ এনে সৰল আৰু স্পষ্টবাদী মন আছিল যে যি মনলৈ আহিছিল তাকে তেখেতে মুকলিকৈ সকলোৰে আগত ব্যক্ত কৰিছিল। তদুপৰি আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বিষয়টো হ'ল ১৯৭১ চনৰে পৰা সুদীৰ্ঘকাল ৰাজনীতিৰ পথাৰত থকাৰ পিছতো কোনো দিনে দুৰ্নীতিৰ সৈতে সাঙুৰ খাই নপৰা এই ব্যক্তিজন সঁচাই অসমৰ বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ ৰাজনীতিবিদসকলৰ বাবে আদৰ্শ ব্যক্তি হোৱাতো সময়ৰ দাবী। 

অৰ্থনৈতিকভাৱে জুৰুলা ৰাজ্যখনক, তৰুণ গগৈ দেৱে ২০০১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব লৈ যি দক্ষতাৰে প্ৰগতি আৰু শান্তিৰ পথলৈ আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল তাতে তেখেতৰ কৰ্ম-দক্ষতা আৰু কাৰ্য-কুশলতা স্পষ্ট ৰূপত প্ৰতিভাত হৈ পৰিছিল। ৰাজ্যৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যাৰ সমাধানৰ লগতে আধুনিক অসমক নতুন ৰূপত গঢ় দিয়াত তেখেতৰ অৱদান সদায়ে ভৱিষ্যতত স্মৰণ কৰা হ'ব।

(২৩.১১.২০২০/বৰপেটা) 

উত্তৰ প্ৰদেশৰ হাথ্ৰছ কাণ্ডৰ পৰৱৰ্তী চিন্তা

আমাৰ দেশৰে অন্ধপ্ৰদেশৰ শ্ৰীহৰিকোটা সতীশ ধাৱান মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা বহুকেইটা সফল মহাকাশ অভিযান হৈছে দেশৰে বিজ্ঞানীসকলৰ প্ৰচেষ্টাত.. চন্দ্ৰৰ লগতে মংগল গ্ৰহলৈও মহাকাশ যান পঠোৱা হৈছে.. নতুন নতুন পৰিকল্পনাৰ মতে প্ৰতিদিনে দৈনন্দিন কাম-কাজবোৰ পূৰ্ণ গতিত চলি আছে তাত.. 

দেশত প্ৰতিষ্ঠিত ২৩ খন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানো নিতৌ নানান বিষয়ত গৱেষণাৰ কামত নিয়োজিত হৈ আছে..

দেশৰ ভূ-খণ্ডৰ ভিতৰত থকা কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ লগতে অন্যান্য উচ্চ-শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানবোৰ আৰু বিভিন্ন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানবোৰেও গৱেষণাৰ কামবোৰ নিয়াৰিকৈ কৰি আছে.. তদুপৰি বিভিন্ন সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন তথা বেচৰকাৰী সংগঠনসূহেও কম-বেছি পৰিমাণে দেশৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অৱদান আগবঢ়াই আছে..

তাৰ পিছতো দেশৰ এনে দুৰৱস্থাৰ বাবে দায়ী কোন!! আন সকলোবোৰ সমস্যাকে একাষৰীয়াকৈ খন্তেকলৈ বাদ দি আজি দেশৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ মানুহ স্বাক্ষৰ হোৱা বুলি তথ্যই কোৱাৰ পিছতো এইখিনি মানুহকো

#জাতিভেদ_প্ৰথা

#বৰ্ণবাদ

#সাম্প্ৰদায়িকতা

#লিংগ বৈষম্য

#পুৰুষতান্ত্ৰিক_মানসিকতা

নামৰ বিশেষ শব্দকেইটাই আজিও চৌপাশৰপৰা আগুৰি ধৰি থাকিব পাৰিছে কেনেকৈ!! 

উপৰোক্ত শব্দকেইটাই #ভাৰতীয়_সমাজ_ব্যৱস্থাৰ অতিকে আপোন হোৱাটোৱেও দেশৰ প্ৰগতিৰ এক অন্যতম অন্তৰায় নহয় নে বাৰু!!

(৪ অক্টোবৰ ২০২০/হাউলী) 

গান্ধী জয়ন্তীৰ ভাৱনা

গান্ধীজীৰ দেশত আজি নাৰী-পুৰুষ, কৃষক-বনুৱা কোনো সুৰক্ষিত নহয়..

সমাজত থকা জাত-পাতৰ ভেদ নোহোৱা কৰাৰ লক্ষ্যৰে হৰিজনসকলৰ বাবে সৰ্বোচ্চ উজাৰি দিয়া গান্ধীৰ দেশত আজি #হৰিজনক চিনি পোৱাতো নতুন প্ৰজন্মৰ বাবে সুদূৰপৰাহত.. কাৰণ #মন_মগজুত #দলিতক #শোষণ #ধৰ্ষণ কৰাৰ #আদিপাঠ যে নতুনসকলে নিজৰ সমাজখনৰ পৰাই নিতৌ আহৰণ কৰে.. 

#বিজ্ঞান_মনস্কতাৰ সলনি সমাজৰ বেপাৰীবোৰে যুগে যুগে #ধৰ্মৰ #আফিং_খোৱাই থকা আৰু ৰাইজে তাকে গোটে গোটে গিলাৰ পদ্ধতিটো এদিন আমাৰ সমাজৰ পৰা সমুলঞ্চে নোহোৱা হোৱাৰ ক্ষীণ আশা এটা কৰাত আপত্তি নাইতো আপোনাৰ!!

(২ অক্টোবৰ ২০২০/হাউলী) 

ফিয়োদৰ দষ্টয়ভস্কি

       ফিয়োদৰ দষ্টয়ভস্কি (Fyodor Dostoevsky) ৰুচ দেশৰ এজন অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ জন্ম হয় ১৮২১ চনত। পিতৃ আছিল মস্কোৰ পৌৰ চিকিৎসালয়ৰ এজন চিকিৎসক। চিকিৎসক যদিও তেখেত অসৎ চৰিত্ৰৰ লোক হোৱা বাবে গাঁৱৰ প্ৰায় সকলো মানুহৰ লগতে দষ্টয়ভস্কিয়ে নিজেও দেউতাকৰ মৃত্যু কামনা কৰিছিল। অৱশেষত গাঁৱৰ খেতিয়কসকলে তেওঁৰ পিতাকক হত্যা কৰিছিল। এই হত্যাই দষ্টয়ভস্কিৰ মনত এক পাপবোধৰ জন্ম দিলে।

       ১৯৪৩ চনত তেওঁ ইঞ্জিনিয়াৰিং পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কামত যোগ দিয়ে। কিন্তু কিছুদিনৰ পাছত লিখক হিচাপে নিজকে গঢ়ি তোলাৰ সংকল্প লৈ চাকৰিৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে। চাকৰি এৰাৰ বাবে আৰ্থিক অনাটনত তেওঁ জুৰুলা হৈছিল আৰু এই অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ উপন্যাসত এটা সঁচা কাহিনীৰ ৰূপ পাইছিল। নিজৰ জীৱনৰ এই অভাৱ আৰু দুখ-কষ্ট তেওঁৰ Crime and Punishment শীৰ্ষক উপন্যাসত প্ৰকাশ পাইছিল।

    প্ৰথমা পত্নীৰ মৃত্যুৰ পাছত দষ্টয়ভস্কিয়ে প্ৰেমৰ এক খেয়ালি জীৱন যাপন কৰে। নাৰীৰ প্ৰেম আৰু জুৱাৰ আড্ডাত মত্ত হৈ তেওঁ নিঃসম্বল হৈ পৰিছিল। ব্যক্তিগত জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ লগতে সাহিত্য অধ্যয়নৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ ভেঁটি সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ বিশ্ববিখ্যাত উপন্যাস Crime and Punishment ত নিপীড়িত মানৱাত্মাৰ এক চিৰন্তন ৰূপ ফুটি উলাইছে। আৰ্থিক অৱস্থা আৰু অপৰাধবোধৰ মানসিকতা সমন্ধে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰ ভেঁটিতেই তেওঁ লিখি উলিয়াইছিল এই অমৰ উপন্যাসখন। ইয়াৰ উপৰিও The Gambler, The Ediot আদি উপন্যাসসমূহেও কাহিনীৰ বিচিত্ৰতাৰ বাবে পাঠকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। নিপীড়িণ আৰু বাহ্যিক দুখ-বেদনা আৰু কেতিয়াবা অন্তঃদ্বন্দই তেওঁৰ চৰিত্ৰবোৰক এক সুকীয়া ক্ষেত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ লিখাৰ সাৰ্থকতা ইয়াতেই যে তেওঁৰ উপন্যাসৰ চৰিত্ৰৰ দুখ-বেদনাই সাৰ্বজনীন আবেদন লৈ সকলো মানুহৰ সন্মুখত উপস্থিত হয়। সেয়ে তেওঁৰ ৰচনাৱলীক সময়ৰ আচোঁৰে মলিন কৰিব পৰা নাই। বৃহৎ নগৰৰ মদৰ আড্ডা, কফিন সদৃশ কমদামী হোটেলৰ কোঠাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নগৰৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহ, যেনে – দোকানী, কেৰাণী, ছাত্ৰ, বেশ্যা, মগনীয়াৰ, বলীয়া -এই সকলোবোৰৰ বাস্তৱ চিত্ৰ তেওঁ অংকন কৰিছে।

 

(৩০ অক্টোবৰ ২০০৬)

**********

 

আমাৰ গাঁও (আনন্দ চন্দ্র আগৰৱালা)

শুৱনি আমাৰ গাঁওখন অতি,

শুৱনি গছেৰে ভৰা;

ডাল ভৰি ভৰি ফল ফুল লাগে,

কত পাওঁ তল সৰা।

শুৱনি আমাৰ ধাননি পথাৰ
ধানেৰে উপচি পৰে;
শুৱনি নদীৰ পানী ভৰা ঘাট,
মুদৈয়ে বেপাৰ কৰে।

চালত কোমোৰা, লাও, জিকা, ভোল,
ভঁৰালত জহা ধান;
গোহালিত গৰু পুখুৰীত মাছ,
বাৰীত তামোল পাণ।

গছৰ ডালত শুৱনি চৰায়ে,
শুৱনি সংগীত গায়;
শাকনিত শাক, ফুলনিত ফুল,
দেখিলে হিয়া জুৰায়।

ঘৰে ঘৰে ৰং ধেমালিৰ হাট
ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ;
ঘৰে ঘৰে ভাল চেনেহা-চেনেহী,
ঘৰে ঘৰে দেখো সুখ।

ভাওনা সবাহ গীত ভাল পোৱা,
মধুৰ মুৰুলী তান;
দহোটাৰ কাম একেজনে কৰা
চহাৰ সৰল প্ৰাণ।

ক'ভিড ১৯ আৰু অসমৰ বানপানী প্ৰসংগ

কেলেণ্ডাৰত আৰু এটা নতুন মাহৰ আৰম্ভনি হ'ল কালিৰেপৰা। চকুৰ সন্মুখতে তিনিটাকৈ সম্পূৰ্ণ মাহ কেলেণ্ডাৰৰ পাত লুটিওৱাৰ দৰে হঠাতে পাৰ হৈ গ'ল। বহু ঘটনা পৰিঘটনাৰ সাক্ষী হৈ ৰ'ল সমগ্ৰ বিশ্ব। এটা খালী চকুৰে নেদেখা ভাইৰাছে সমগ্ৰ মানৱ জাতিৰ দৈনন্দিন জীৱন যাত্ৰা স্থবিৰ কৰি তুলিলে। শ্ৰেষ্ঠত্বৰ দাবীৰে মানুহে জীৱ জগতৰ অন্য সকলো প্ৰাণীকে আওকাণ কৰি কেৱল নিজৰ সুখ সুবিধাৰ বিষয়টোতহে যে গুৰুত্ব দিয়ে কথাষাৰ পুনৰাই ক'ভিড_১৯ৰ বিশ্বব্যাপী সংক্ৰমণে প্ৰমাণ কৰিলে।

বিশ্ব প্ৰেক্ষাপটৰ সমান্তৰালভাৱে দেশৰ লগতে অসম মুলুকতো বিশ্ব স্বাস্থ্য সংস্থাই মহামাৰী ঘোষণা কৰা ক'ভিড_১৯ৰ সংক্ৰমণে বৰ্তমান ব্যাপক ৰূপ লৈছে। ৰাজ্যৰ ৰাজধানী গুৱাহাটী মহানগৰত গণসংক্ৰমণ হোৱাত ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগৰ লগতে কেন্দ্ৰীয় গৃহমন্ত্ৰীও উদ্বিগ্ন হোৱাৰ খবৰ গণতন্ত্ৰৰ চতুৰ্থ স্তম্ভত প্ৰকাশ হৈছে।

এইখিনিতে মনলৈ অহা দুটামান প্ৰশ্নই বৰকৈ আমনি কৰিছে। ক'ভিড_১৯ৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত যোৱা ৯৯ টা দিনৰ তলাবন্ধত সমগ্ৰ দেশৰ লগতে ৰাজ্যখনৰ জনতাৰ দৈনন্দিন জীৱনলৈও বহু পৰিৱৰ্তন আহিল। দেশৰ সমান্তৰালভাৱে আমাৰ ৰাজ্যৰ স্বাস্থ্য বিভাগ আৰু স্বাস্থ্য মন্ত্ৰীয়ে নিজৰ সামৰ্থৰ ভিতৰত যিমানখিনি পাৰে সংক্ৰমণ ৰোধ কৰা বাবে ৰাইজক সজাগ সচেষ্ট কৰাৰ বাবে লোৱা প্ৰচেষ্টা তথা সংক্ৰমিত ৰোগীক চিকিৎসালয়ত চিকিৎসা কৰাৰ ক্ষেত্ৰত কৃপণালি নাই কৰা বুলিয়েই আমি সকলোৱে মানি লৈছো। স্বাস্থ্য বিভাগৰ প্ৰচেষ্টাতে হওক বা অন্য যি কাৰণতে হওক আমাৰ বাবে স্বস্তিৰ বিষয় এয়ে যে আক্ৰান্ত ৰোগীৰ তুলনাত মৃত্যুৰ হাৰ আমাৰ ৰাজ্যত দেশৰ অন্য ৰাজ্যৰ তুলনাত যথেষ্ঠ কম। ৰাজ্যত এই পৰ্যন্ত মৃত্যু হোৱা লোকৰ সংখ্যা ১২ জন।

কিন্তু এইখিনিতে মনলৈ অহা প্ৰশ্নটো হ'ল আমাৰ চকুৰ সন্মুখতে যোৱা ১টা মাহতকৈও কম সময়ত ৩০জনতকৈ অধিক লোকৰ প্ৰাণ কাঢ়ি লোৱা ঘটনাটোত কিমানজন সচাঁ অৰ্থত উদ্বিগ্ন হৈছে আজিলৈকে। প্ৰতি বছৰে ৰাজ্যৰ নতুন নতুন ঠাইত বানপানীৰ সংহাৰৰ খবৰবোৰ ঠিকেই প্ৰকাশ হয় কিন্তু ল'ব লগা ব্যৱস্থাসমূহহে কেতিয়াও বাস্তৱত হৈ নুঠেগৈ। মহামাৰী হোৱা বাবে ক'ভিড_১৯ক লৈ সীমাহীন ব্যস্ততা আৰু প্ৰতি বছৰে ৰাজ্যৰ হাজাৰ হাজাৰ লোকক গৃহহীন কৰা, বহুতৰে জীৱনৰ একমাত্ৰ সম্বল খেতিৰ মাটিখিনি নদীৰ বুকুত জাহ যোৱাৰ পিছতো বানপানীৰ প্ৰতি আওকণীয়া দৃষ্টি কিয়! প্ৰতি বছৰে নিৰ্দিষ্ট এটা সময়ত ৰাজ্যবাসীক জুৰুলা কৰা বানপানী সমস্যাটোক লৈ আজিকোপতি কোন এখন চৰকাৰ তথা প্ৰশাসনে যথোচিত গুৰুত্ব নিদিয়াৰ আঁৰৰ ৰহস্য কি! নে বানপানীয়ে চহৰতকৈ গ্ৰামাঞ্চতহে বেছি প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ বাবেই প্ৰতি বছৰে হোৱা প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগটোত ৰাজ্যৰ নিৰ্দিষ্ট বিভাগটো তথা বিভাগীয় মন্ত্ৰীয়ে কাৰ্যকৰী পদক্ষেপ লোৱাৰ পৰা আঁতৰি থাকে!! নে বানপানীৰ আঁৰত লুকাই থাকে সততে শুনাৰ দৰে গোপন হৈও সকলোৰে জ্ঞাত বহু হিচাব-নিকাচৰ নিমিলা অংকটো!! সাধাৰণ জনতাৰ বাবে এনে বহু প্ৰশ্নই সদায় কিয় ৰঙা ফিটাৰ মেৰপাকত সোমাই নোহোৱা হৈ যায়!!

(মাছখোৱা,ধেমাজি/ ২ জুলাই ২০২০)

মহামাৰীৰ ভাৱনা

মহামাৰী ক'ভিড-১৯ৰ বিভীষিকাৰ সময়ত দেশৰ চিকিৎসাকৰ্মী আৰু জনতাৰ চিকিৎসাৰ বাবে প্ৰয়োজনীয় উপযুক্ত ব্যৱস্থাখিনি আজিলৈকে হোৱাগৈ নাই.. কৰ্তৃপক্ষক প্ৰশ্ন কৰিবলৈ ভয় আমাৰ!!

চিকিৎসাৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকলক শুভেচ্ছা জনাবলৈ সাধাৰণ ৰাইজক হাত চাপৰি, কাঁহী-বাটি, ঘন্টা বজাবলৈ বা মমবাতি জ্বলোৱাৰ পৰামৰ্শ দিছে আৰু আমি মানিছো.. লগতে আমাৰ মাজৰে দুজনমানে উৎসৱকে পালন কৰি দিছো অতিমাত্ৰা উৎসাহত!! 

পিছে চৰকাৰে চিকিৎসা সেৱাৰ কৰ্মীসকলক বায়ুসেনাৰ বিমানেৰে পুষ্পবৃষ্টি কৰা দেখি আমি যিসকলে সন্তুষ্ট হোৱা নাই সেয়া আমাৰেই দোষ!! কাৰণ চিকিৎসাকৰ্মীৰ সুৰক্ষা আৰু জনতাৰ সুৰক্ষাতকৈ ঢাক-ঢোল পিতি নিজকে আনৰ আগত জাহিৰ কৰাতোহে আচল কথা!!

দেশৰ বিভিন্ন স্থানত কপালৰ ঘাম মাটিত পেলাই দুবেলা দুমুঠি যোগাৰ কৰাৰ লগতে নিজৰ পৰিয়ালটোক পোহ-পাল দিয়া শ্ৰমিকসকল উপায়ন্তৰ ঘৰমুৱা হোৱা সময়ত কোনোবাই ৰেল, বাছৰ খুন্দাত আৰু কোনোবাই অনাহাৰে মৃত্যুক আকোঁৱালি লৈছে.. তালৈ আমাৰ ভ্ৰূক্ষেপ নাই.. সময় যেন নাই সহমৰ্মিতা প্ৰকাশ কৰিবলৈও.. কাৰণ আমাৰ নিজৰ জীৱন বচোৱাতোহে এতিয়া আচল লক্ষ্য!!

কিন্তু বিদেশত বন্দী হৈ থকা দেশবাসীসকলক দেশলৈ আকাশমাৰ্গেৰে বা সাগৰীয় পথেৰে অনাৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে.. তাকে দহজনৰ আগত কৈ দেশৰ গুণ-গৰিমাই যদি নাগালোঁ আমাৰ দেশপ্ৰেম ক'ত!! শ্ৰমিক মৰিছে মৰক.. তাতে আপোনাৰ মোৰ কি আহে যায়..

আমি যে স্থিতপ্ৰজ্ঞ নিজৰ মতত..

#গান্ধী_পুতলাৰ দৰে আমি এই পৰিস্থিতিত মাত্ৰ

#বেয়া নাচাওঁ
#বেয়া নকওঁ
#বেয়া নুুুুুুুশুনোঁ

মনৰ মাজত অযুত প্ৰশ্ন.. কিন্তু প্ৰশ্ন কৰিম কাক আমি.. ভুল যে আমাৰেই..আপোন জন্মভূমিখনৰ প্ৰকৃত ছবি আমি দেখি-শুনি, জানি বুজিও যে বুজিবলৈ অক্ষম হৈ পৰো কাৰোবাৰ ভাষণৰ ফুলজাৰিত..

(ধেমাজি, মাছখোৱা/১১.০৫.২০২০) 

সাময়িকী -১

ইতিহাসে এটা কথা আমাক সদায় কৈ আহিছে যে, আজিৰ অসমীয়া সমাজখন গঢ়ি উঠাত মূখ্য ভূমিকা লৈছিল এসময়ত অষ্ট্ৰিক, দ্ৰাবিড় আৰু মংগোলীয় জাতিৰ লোকসকলে। এইসকল লোক যাক আমি খিলঞ্জীয়া বাসিন্দা বুলি অভিহিত কৰি আহিছো, তেওঁলোকৰ সমন্বয় আৰু সংঘাতৰ মাজেৰেই গঢ় লৈ উঠিছিল এটা উমৈহতীয়া ভাষা আৰু এখন উমৈহতীয়া সমাজ। যাক আজি অসমীয়া নামেৰে জগতে জানিবলৈ সক্ষম হৈছে। কিন্তু সময় আগবঢ়াৰ লগে লগে ক্ৰমান্বয়ে প্ৰব্ৰজিত হোৱা কলিতা-ব্ৰাহ্মণ-মুছলমানসকলে নিজা নিজা ধৰ্মীয়-সাংস্কৃতিক-সামাজিক বিশ্বাসেৰে এই সমাজত মিলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল বা কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল। তাৰ মাজতে ‘আৰ্যসকল শ্ৰেষ্ঠ’ এই ধাৰণা প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ গৈয়েই ক্ৰমে ক্ৰমে গঢ় লৈ উঠা সমন্বয়ৰ সমাজখনত সংঘাত সৃষ্টি কৰা হল। এই সংঘাত সৃষ্টি কিন্তু নিজ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে জানি-বুজিয়েই কৰা হৈছিল যে তাত বৰ্তমান কাৰো দ্বিমত নাই।

লাহে লাহে এই সমাজখনলৈ কৰ্ম-সংস্থাপন তথা ব্যৱসায়ীক সূত্ৰেও প্ৰব্ৰজিত হ'ল বিভিন্ন সময়ত বিভিন্ন জাতি, বৰ্ণ আৰু ধৰ্মৰ লোকৰ। যিসকলে এটা সময়ত সমাজখনৰ সৈতে সংপিক্ত হবলৈ আৰম্ভ কৰিও যেন এইখন সমাজৰ অভিন্ন অংগ হবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। অসমীয়া সমাজতে লালিত-পালিত হৈও এইসকল লোকৰ যিসকলে কেইবাপুৰুষৰপৰা ইয়াতে স্থায়ীভাৱে বসবাস কৰি আহিছে – তেওঁলোকো কিন্তু সমাজখনৰ সৈতে এক হৈ যাব নোৱাৰিলে আজিকোপতি। এওঁলোকৰ মাজৰে আঙুলিৰ মূৰত গণিব পৰা দুই-চাৰিজনৰ বাদে বাকীসকলে অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতিক নিজৰ কৰি লবলৈ সন্মত নহ'ল। তেওঁলোকো যেন অসমীয়া সমাজৰ সমন্বয়ত ভাঙোন অনাৰ পৰোক্ষভাৱে সহায়ক হৈ উঠিল!!

সময় আগবাঢ়িল... কিন্তু এই সামাজিক সমন্বয় বাঢ়ক চাৰি সংঘাতহে বাঢ়িবলৈ ধৰিলে সকলোফালে। অসমীয়া সামাজিক-সাংস্কৃতিক জীৱনত আৰম্ভ হোৱা আন্দোলনমুখীতাই যেন এই সংঘাতক অন্যফালে গতি কৰালে.. আজিৰ সময়ত থিয় দি সমন্বয়ৰ অৰ্থ কেৱল যেন অভিধান, বিভিন্নজনৰ বক্তৃতা কিম্বা কিতাপৰ লেখনিৰ মাজতহে আমি বিচাৰি পাওঁ।

আমি আজিৰ প্ৰেক্ষাপটতে হওঁক বা চুকাফাৰ সময়ৰ খণ্ডিক অসমৰ প্ৰসংগলৈকে নাযাওঁ কিয়, এটা কথা দেখা পাওঁ যে সমাজ কাৰো ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ অহিলা নহয়। এই সত্য অনুধাৱনেৰে আমি ‘আজিৰ অসমীয়া সমাজখন’ত বাচি থকাসকলে একগোট হৈ সমাজখনক সংঘাত নহয় সমন্বয়ৰ আদৰ্শেৰে ধৰি ৰখাৰ উপযুক্ত পথৰ সন্ধান কৰাহে সময়োপযোগী হিচাপে বিবেচিত হ’ব যেন মনে ধৰে।

(৯ মে' ২০১৯/নগাঁও)

শ্ৰমিক দিৱসৰ ভাৱনা

মন যায় দেশৰ আৰ্তজনৰ দুখৰ সমভাগী হ'বলৈ..
পাৰিলে এমুঠি অন্নৰে যোগান ধৰিবলৈ সকলোকে..

মাৰ্ক্সে কোৱা সৰ্বহাৰাৰ মুক্তি আজিও কিয় সম্ভৱ হোৱা নাই.. যদিওবা পুঁজিবাদী বিশ্বত মাৰ্ক্সক অপ্ৰাসংগিক কৰাৰ প্ৰচেষ্টা সদায় বৰ্তমান..

কিয় মাৰ্ক্স, লেনিন, মাও জে দং কিম্বা ফিডেল কাষ্ট্ৰ'ৰ প্ৰাসংগিকতাই বাৰে বাৰে ভীৰ কৰেহি আধুনিক বিশ্বৰ জনমানসত..

কিয় আজিৰ সময়তো মে' দিৱস বা শ্ৰমিক দিৱসৰ দৰে দিনবোৰৰ তাৎপর্য কেৱল কেলেণ্ডাৰত ৰঙীণ হৈ থকা এটা তাৰিখতে সীমাবদ্ধ হৈ ৰৈ গৈছে আজিও!!

আধুনিক বিশ্বত শ্ৰমিকৰ সুবিধা-অসুবিধাৰ স্বাৰ্থতে হোৱা অসংখ্য আইন-কানুনৰ নিয়মেও কিয় শ্ৰমিকক আজিও সমাজৰ একেবাৰে নিম্ন পৰ্যায়ত ৰাখিছে..

সেয়েহে মন যায় বিপ্লৱৰ পথ ল'বলৈ..
সমাজত সমতা আনিবলৈ..
সৰ্বহাৰা, পুঁজিবাদ আদিৰ সংজ্ঞা নোহোৱা কৰি এখন সমতাৰ ভিত্তিত বৰ্তি থকা সমাজ গঢ়িবলৈ..
কোনো ৰোমান্টিক কল্পনাৰ মাজত বিচৰণ কৰা বিপ্লৱলৈ মোৰ আকৰ্ষণ নাই..
বিপ্লৱ হ'ব লাগে মোৰ আপোন ঘৰখনৰ পৰা..
মোৰ চুবুৰীটোৰ পৰা নতুবা আপোন গাঁওখনৰ পৰা..

পিছে সাম্প্ৰতিক পৰিস্থিতিলৈ চকু দিলে নিজৰেচোন অৱস্থা কাহিল হ'বলৈ বেছি পৰ নাই.. তাৰ পিছতনো কেনেকৈ আওৰাম মাৰ্ক্সৰ দৰ্শন কিম্বা মাৰ্ক্সৰ ভবিষ্যৎ সম্পৰ্কীয় সত্য আৰু শুদ্ধ সিদ্ধান্তবোৰ..

বেমেজালিৰ আৰম্ভণি নিজৰ পৰাই হয় সদায়.. কিন্তু দোষ আমি সদায় আনলৈহে ঠেলি দিয়াৰ চিৰন্তন অভ্যাসটোনো কেনেকৈ এৰো হঠাতে!!

(১ মে' ২০২০/গোলাঘাট) 

মহামাৰী আৰু বন্ধৰ অসংলগ্ন ভাৱনা

হঠাতে বিশ্বৰ প্ৰতিটো প্ৰান্তৰৰে হ'ম' চেপিয়েন্সৰ সদা ব্যস্ত কৰ্মসূচীলৈ এক অদ্ভুত পৰিৱৰ্তন আহিল.. ২০২০ চনত থিয় হৈ মানৱ জাতিয়ে কল্পনা কৰিব নিবিচৰা এক পৰিৱৰ্তনে জোকাৰি গ'ল সকলোৰে স্থিতিক.. দৈনন্দিন কৰ্মসূচীৰ পৰা খন্তেক বিশ্ৰাম আৰু দীঘলীয়া ছুটী বিচাৰি ফুৰা মানুহৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যককে বিশ্ৰাম দিয়াই নহয়, কেৱল ঘৰৰ চাৰিবেৰৰ ভিতৰত বান্ধি ৰাখিব পৰাতো সময়ৰ কম পৰিৱৰ্তন নহয়!! তাতে ভাৰতবৰ্ষৰ দৰে দেশত ঘৰৰ আত্মীয়জনৰ কাষত ২১ দিনকৈ কোনো বিশেষ কামৰ ভাৰ নোহোৱাকৈ থাকিবলৈ পোৱাতো অসমীয়াত ক'বৰ দৰে একেবাৰে "গাখীৰতে ম'হৰ খুটি" বুলিব পাৰি!!

বিশ্বব্যাপী দেখা দিয়া কৰ'না ভাইৰাছ - ক'ভিড ১৯ (Coronavirous - COVID 19) ৰ সংহাৰী ৰূপে আমাক সংযত হ'বলৈ বাধ্য কৰাইছে.. বিশ্বৰ উন্নত দেশবোৰত ইয়াৰ সংহাৰী ৰূপে এই মুহূৰ্তলৈকে বিজ্ঞানৰ খন্তেকীয়া পৰাজয় নিশ্চিত কৰি তুলিছে.. সকলো দেখিও আমি একো কৰিব পৰা নাই এতিয়ালৈকে.. ভাইৰাছৰ উৎপত্তি বিষয়ক বিভিন্ন ৰাজনৈতিক বাক্-বিতণ্ডা চলিছে বিশ্বৰ সকলো প্ৰান্তত.. কিন্তু কোনেও ভাইৰাছটোৰ বিৰুদ্ধে সৱল প্ৰতিৰোধ গঢ়ি তুলিব পৰা নাই..

চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ বাবে অচিনাকী এই নতুন ভাইৰাছটোৰ, শাৰীৰিক সংস্পৰ্শত মানুহৰ পৰা মানুহলৈ সোঁচৰা বিশেষ গুণৰ আৰ্শীবাদতে নিজকে সামাজিক প্ৰাণী হিচাপে স্বীকৃতি দিয়া মানুহৰ সামাজিক সম্পৰ্কলৈ আহিছে প্ৰত্যাহ্বান.. মানুহৰ মাজত আহি পৰিছে অৱশ্যাম্ভী সামাজিক ব্যৱধান সৃষ্টিৰ প্ৰয়োজনীয়তা.. কিন্তু বিশ্বৰ প্ৰেক্ষাপটৰ কথা বাদে দিলেও ভাৰতবৰ্ষৰে আমি কিমানজনে সামাজিক ব্যৱধানৰ গুৰুত্বতা বুজি তাক মানিবলৈ আগ্ৰহী!! 

কৰ'না ভাইৰাছক প্ৰতিহত কৰাৰ বাবে ভাৰতবৰ্ষত দেশৰ প্ৰধানমন্ত্ৰীয়ে হঠাতে যোৱা ২৪ মাৰ্চৰ নিশা ৮ বজাত ঘোষণা কৰা, সেইদিনা নিশা ১২ বজাৰ পৰা  ১৪ এপ্ৰিল ২০২০ৰ নিশা ১২ বজাবলৈ কাৰ্যকৰী হোৱাকৈ অহা ২১ দিনৰ দীঘলীয়া বিশ্ৰাম আন দেশবাসীৰ দৰে আমাৰ অসমবাসীৰ বাবেও আৰ্শীবাদ হিচাপে আহি নিজৰ ঘৰৰ ভিতৰতে থকাৰ পৰিৱেশ এটা গঢ়ি তুলিছে.. পিছে তাৰ সুযোগ আমি নিজা ধৰণেৰে ঘৰৰ চৌহদৰ ভিতৰত লোৱাৰ সলনি আমাৰ "আনৰ পদূলি শুঙি ফুৰাৰ' স্বভাৱটো এই দিনকেইটাত এৰিব লাগিব..

চুবুৰীয়া দেশ চীনক বাদ দিলেও এই মুহূর্তত বিশ্বৰ প্ৰতিজন ব্যক্তিৰে জ্ঞাত যে আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ, ইটালী, স্পেইন, ইংলেণ্ডৰ দৰে উন্নত দেশত এতিয়া মৃত্যুৰ কিৰীলি.. আনকি চিকিৎসালয়সমূহত ৰোগী ৰাখিবলৈ ঠাই নোহোৱা অৱস্থা ইটালী, স্পেইনত.. এই দেশসমূহৰ চিকিৎসা সেৱা বিশ্বৰ ভিতৰতে উন্নত হোৱাৰ পিছতো প্ৰতিখন দেশতে জনসাধাৰণৰ মৃত্যুৰ পৰিসংখ্যা দিনক দিনে বাঢ়ি গৈছে.. চিকিৎসা সেৱাৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিসকলে অসহায় হৈ মাত্ৰ দেশৰ জনতাক যথাসম্ভব সম্পূৰ্ণৰূপে ঘৰৰ ভিতৰতে থকাৰ আহ্বান জনাইছে.. এইসমূহ দেশত চিকিৎসা সেৱাৰ উন্নত হোৱাৰ সুবাদতে জনসংখ্যা অনুপাতে চিকিৎসক আৰু চিকিৎসালয়ো পৰ্যাপ্ত পৰিমাণেৱথকাৰ পিছতো আজিৰ এই অৱস্থাৰ সৈতে তেওঁলোকে মোকাবিলা কৰিব পৰা নাই.. 

তাৰ তুলনাত আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষৰ অৱস্থা কৰ'নাৰ আক্ৰমণৰ পৰিসংখ্যাৰ দিশৰ পৰা এতিয়াও বহুখিনি ভাল.. তাৰ মানে এইটো নহয় যে সদায় ভাল হৈয়ে থাকিব.. দিন যোৱাৰ লগে লগে আমাৰ দেশৰ তথ্যবোৰো বেয়াৰ ফালে ঢাল খাইছে.. গতিকে আমাৰ দৰে উন্নয়নশীল দেশত ইটালী, স্পেইনৰ দৰে অৱস্থা হলে কি হ'বলৈ ভাবিবলৈকে ভয় লাগিছে মোৰ..

বৰ্তমান পৰিস্থিতিত দেশৰ তথা ৰাজ্যৰ প্ৰশাসনে নিজৰ ফালৰ পৰা কৰিব পৰাখিনি কৰাৰ চেষ্টাত ত্ৰুটি কৰা নাই.. পিছে সেইখিনি যে পৰ্যাপ্ত নহয় সেয়া প্ৰতিজন প্ৰশাসনৰ উচ্চ পৰ্যায়ৰ পৰা নিম্ন পৰ্যায়ৰ বিষয়া তথা সজাগ জনতা মাত্ৰৰে জ্ঞাত.. গতিকে তেওঁলোকে জনতাক সজাগ আৰু সতৰ্ক হৈ থাকি মানিবলগা সাৱধানতাসমূৰ বিষয়ে ব্যাপক প্ৰচাৰ কৰিছে..

কিন্তু সাধাৰণ জনতাৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যকৰে যেন এই বিশেষ সমস্যাটোলৈ কাণসাৰেই নাই.. সকলোৱে যেন ভাবি আছে আমাৰ ইয়াত এতিয়ালৈকে হোৱা নাই যেতিয়া নহয় আৰু.. প্লেগ, কলেৰাই যে এসময়ত অসমৰ একো একোখন গাঁও দিনটোৰ ভিতৰতে উছন কৰি পেলাইছিল, সেই কাহিনীবোৰ ককাক আইতাৰ পৰা শুনা মানুহ আমাৰ ৰাজ্যখনত এতিয়াও জীৱিত হৈ আছে.. সেই একেই দশা হ'ব আমাৰ, এবাৰ যদি কেনেবাকৈ আপোনাৰ মোৰ গাঁৱত সোঁচৰিবলৈ পাই কৰ'না ভাইৰাছ..

গতিকে জৰুৰীকালীন সেৱাত নিয়োজিতসকলক বাদ দি বাকী আমি সকলোৱে নিজৰ প্ৰাণৰ মমতাত হ'লেও সামাজিক যোগাযোগ নোহোৱাকৈ অলপ কষ্ট কৰি নিজৰ ঘৰৰ চৌহদতে থাকো আহকচোন অনাগত  দিনকেইটাত..

কি ঠিক জানোচা একমাত্ৰ আপোনাৰ বা মোৰ ঘৰখনেই বাচি থাকেগৈ আপোনাৰ বা মোৰ গাঁৱৰ ভিতৰতে!! 

(গোলাঘাট/২৮ মাৰ্চ ২০২০)

গৰু বিহু আৰু ১০১ বিধ শাক..

অসমৰ মানুহে গৰু বিহু দিনা খোৱা ১০১ বিধ শাকৰ নাম -

১. সৰু মানিমুনি

২। বৰ মানিমুনি

৩। মাটিকাদুৰি

৪। লাইজাবৰী

৫। মচন্দৰী

৬। কেহেৰাজ

৭। পনৌনোৱা

৮। শুকলতি

৯। ঢেকীয়ালতি

১০। টংলতি

১১। ভোমলতি

১২। কেৰোলালতি

১৩। বৰ টেঙেচি

১৪। সৰু টেঙেচি

১৫। শিলকচু

১৬। ওলকচু

১৭। দহিকচু

১৮। তেলীকচু

১৯। পানীকচু

২০। ল-বৰুৱা

২১। টিকনি বৰুৱা

২২। বন জালুক

২৩। বন তিঁয়হ

২৪। বনখুতৰা

২৫। তিতাকেৰেলা

২৬। ভাত-কেৰেলা

২৭। টাটী কেৰেলা

২৮। বৰবেঙেনা

২৯। খৰুৱা-বেঙেনা

৩০। কোঁটাহি-বেঙেনা

৩১। মিঠামৰা

৩২। তিতামৰা

৩৩। টেঙামৰা

৩৪। চেং-মৰা

৩৫। নৰসিংহ

৩৬। ভেদাইলতা

৩৭। তিতা-ফুল

৩৮। লেহেতি

৩৯। জিলমিল

৪০। চুটিয়া লফা

৪১। পচলা

৪২। তৰা-গজালি

৪৩। দোৰোণ বন

৪৪। তিতাবাহক

৪৫। মেচাকী

৪৬। মেজেঙা

৪৭। নেফাফু

৪৮। মেটেকা লাচকচি

৪৯। তিতা-কচি

৫০। ভেকুৰি

৫১। হাতীভেকুৰ

৫২। উৰহী

৫৩। হাতী-উৰহী

৫৪। বৰপুৰৈ

৫৫। ৰঙাপুৰৈ

৫৬। সৰুপুৰৈ

৫৭। ঢেকীয়া

৫৮। কপৌ-ঢেকীয়া

৫৯। ভোটমলা

৬০। বেতগাজ

৬১। ঔ-টেঙা

৬২। নলটেঙা

৬৩। ৰঙালাউ

৬৪। জাতিলাউ

৬৫। মাঠুকঠুকা

৬৬। বাঘ-আঁচোৰা

৬৭। মধুসোলেং

৬৮। দুপৰীয়া টেঙা

৬৯। ভীমৰাজ বন

৭০। বিহলঙনি

৭১। খুতৰা

৭২। হাতীখুতৰা

৭৩। কলমৌ

৭৪। মনোৱা

৭৫। হাঁচিয়তী

৭৬। বনতুলসী

৭৭। লাই

৭৮। লফা

৭৯। পালেং

৮০। বাবৰি

৮১। চুকা

৮২। তুবুকী-লতা

৮৩। ভেবেলীলতা

৮৪। মূলা

৮৫। ঢেৰুৱা

৮৬। মেমেধু

৮৭। বালি-বাবৰি

৮৮। মালভোগ বন

৮৯। ধেপাইতিতা

৯০। মহানিম

৯১। বৰবিলাহী

৯২। সৰুবিলাহী

৯৩। পাতিসোন্দা

৯৪। উৰিয়াম

৯৫। মজ

৯৬। মদাৰ

৯৭। মধুৰি

৯৮। কটাৰীডবুৱা মাহ

৯৯। জেতুলীপকা

১০০। কাঠ-আলু

১০১। পদিনা

(লীলা গগৈ, 'নৈ বৈ যায়', ১৯৯৩, পৃ. ৯৬) 

ৰেল যাত্ৰাৰ অসংলগ্ন কথকতা

(ক)

জীৱনে আনি ক'ৰ পৰা ক'ত পোৱাইহি গমকে ধৰিব নোৱাৰি.. সংস্থাপনৰ তাগিদাই বহু কথা বুজিও যেন মোক বুজিবলৈ নিদিয়ে.. মোৰ ক্ষেত্ৰতে এনে হয়নে অন্য দহজনৰ ক্ষেত্ৰতো হয় হঠাতে কৈ দিব নোৱাৰিম.. তথাপি স্বচক্ষে দেখাৰ পৰা অনুভৱ হয় এনে সমস্যাত আধুনিক সভ্যতাৰ চাকৰিজীৱি শ্ৰেণীৰ মাজৰ সৰহ সংখ্যকেই আক্ৰান্ত..

(খ)

এজন ভাৰতীয় নাগৰিক হিচাপে ভাৰতীয়ৰ গড় আয়ুসৰ আধা বয়স পাৰ কৰিলোঁ এতিয়ালৈ.. পিছে জীৱনক উদযাপন কৰাতো দূৰৰে কথা আপোনজনৰ সৈতে শান্তিৰে ভালদৰে দুআষাৰ কথা পাতিবলৈকে সময়ৰ অভাৱ.. ঘৰখনত এসাঁজ লগে ভাগে খোৱাটোও লাহে লাহে বৰ কঠিন হৈ পৰিছে.. সমস্যাটা নিজে সৃষ্ট নে সৃষ্টি কৰি লৈছো, তাৰ উত্তৰো মোৰ হাতত নাই.. প্ৰশ্নটো নিজক কৰিলে বহু নতুন প্ৰশ্নই বেঢ়ি ধৰেহি মোক..

সখাই কোৱাৰ দৰে সচাঁই "উত্তৰ আধুনিক সমস্যাত আক্ৰান্ত" আমিবোৰ.. তথাপিও জীৱনৰ স্বাভাবিক গতি কেতিয়াও স্থবিৰ নহয় আমাৰ.. বাৰে বাৰে সমস্যাৰ মাজৰ পৰা মূৰ দাঙি উঠি জীৱনৰ নতুন লক্ষ্য উদ্দেশ্য ঠিক কৰি লৈছো আমি প্ৰত্যেকেই নিজা ধৰণেৰে.. যেন ফিনিক্স পক্ষীৰ বাটেৰে বাট বুলিছো আমি..

(গ)
আধুনিক পৃথিৱীৰ সুসভ্য মানুহ বুলি পৰিচয় দিওঁ ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ মেটমৰা বোজা দাঙি আমি ক্ৰমে পাহৰি পেলাইছো সামাজিক দায়বদ্ধতা.. নিতৌ জলাঞ্জলি দিছো সমাজ পাতি বাস কৰাৰ ফলশ্ৰুতিত আমাৰ মাজত গঢ় লোৱা ইতিবাচক সমাজিক নিয়ম নীতিবোৰ.. পৰিৱৰ্তে ধ্বংসমুখী নিয়ম নীতিবোৰ আকোঁৱালি লৈছো নিৰ্বিবাদে.. আধুনিক পৃথিৱীৰ বাসিন্দা আমিবোৰে অৰ্থ আৰু ভোগ-ঐশ্বৰ্যৰ পিছত দৌৰি থাকোতে ক্ৰমে ক্ৰমে পৰ্যবসিত হৈছো তেজ-মঙহৰে গঢ়া একো একোটা ৰবটলৈ.. হাঁহি আৰু কান্দোনৰ সংজ্ঞা যেন আধুনিক পৃথিৱীৰ সভ্য মানুহৰ বাবে নতুনকৈ নিৰ্ধাৰণ কৰা হৈছে..

আজি লাখ লাখ উচ্চশিক্ষিত মানুহ ৰাজ্যখনত থকাৰ পিছতো বীৰুবালা ৰাভাৰ দৰে আমি প্ৰত্যেকেই কিয় সমাজৰ অন্ধবিশ্বাস, কুসংস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে জনমত গঠন কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই.. চহৰাঞ্চলৰ সমানুপাতিকভাৱে গ্ৰামাঞ্চলতো বৰ্তমান লাহে লাহে বিদ্যুত, ইন্টাৰনেট আদি সেৱা সুলভ হৈছে.. কিন্তু নিজৰ চৌপাশৰ পাৰিপাৰ্শ্বিকতালৈ চকু দিলে এনে লাগে ইয়াৰ সুফলবোৰৰ ভোগ কৰিবলৈ যেন এতিয়াও বহু আলোকবৰ্ষ অপেক্ষা কৰিব লাগিব আমি..

(#লাচিত এক্সপেছ ট্ৰেইনেৰে ৰঙিয়াৰ পৰা ধেমাজিলৈ কৰা ঘৰমুৱা যাত্ৰা/১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২০)