Sunday, 25 May 2014

জালুকবাৰীৰ স্মৃতি...

কৃষ্ণচূড়াৰ দেশ জালুকবাৰী আনুষ্ঠানিকভাৱে এৰি অহা কেইবাটাও বসন্ত পাৰ হৈ গল চকুৰ পচাৰতে... এতিয়াও কৃষ্ণচুড়াৰ উজ্জ্বলতাই নষ্টালজিক কৰি তোলে প্ৰায়ে... ৰঙৰ উজ্জ্বলতা সকলোতে যে একেই হলেও মনবোৰ ভিন্ন আমাৰ... তথাপি আমি কোনোবাখিনিত এক হৈ পৰো নিজৰ অজানিতেই... একতাৰ এনাজৰীডালৰ অদৃশ্য আত্মীয়তাত মগন হও আমি আমাৰ মাজতে...

এতিয়া সকলোতে যে ৰঙৰ সমাহাৰ... গছৰ ডাল-পাত ঢাকি ফুলা ৰঙা আৰু ৰঙা... মাজে মাজে সোণাৰুৰ হালধীয়া হাঁহিত আপোন পাহৰা হও আমি... তলসৰা ফুলেৰে চৌপাশ ৰঙীণ হোৱাৰো সময় এয়াই... যদিওবা জালুকবাৰীৰ কৃষ্ণচূড়াবোৰক বয়সে চুই গৈছে তথাপি স্তব্ধ হৈ যোৱা নাই তাৰ উন্মাদনা... নতুন দিনৰ নতুন পুৰুষৰ জীৱন আৰু যৌৱনৰ সংগ্ৰামত সদায়েই মুখৰ কৃষ্ণচূড়াৰ দেশৰ পদূলি...