সলনি নহয় মানুহৰ স্বাভাৱিক প্ৰকৃতিৰ.. ব্যক্তিগত আচাৰ-আচাৰণে ৰূপ লয় সমষ্টি বিশেষৰ ৰীতি-পৰম্পৰা হিচাবে.. কিছু পৰম্পৰাৰ যুক্তিহীনতাক উপলব্ধি কৰিও মানৱ সভ্যতাৰ প্ৰগতিয়ে সময়ৰ সৈতে খোজ মিলাবলৈ যেন পাহৰি যায়..নে পাহৰি যোৱাৰ ভুৱা অভিনয় কৰে.. সেয়াও এক উত্তৰবিহীন অসীম প্ৰশ্নৰ মাজৰ এক প্ৰশ্ন হৈয়ে হয়তো ৰৈ যাব মানুহৰ মাজত!!
আশাৰ নতুন কিৰণ উলাবলৈকে যেন বাট চাই আছে সমগ্ৰ মানৱ ইতিহাসে.. পিছে ইতিহাসো যে পক্ষপাতিত্বৰ সমাধান নোহোৱা অংকৰ মাজতে চিৰ প্ৰৱহমান!! তথাপি ইতিবাচক মন এটাৰ বাবে যে সকলোৰে সংগ্ৰাম.. যি সংগ্ৰাম এই ধৰাত সমাজ সংগঠন ব্যৱস্থা নোহোৱা পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈ আজিৰ নেন্ প্ৰযুক্তিৰ অসামান্য বিকাশৰ শেষ পৰ্যায়লৈকে সদা সৰ্বদা বিৰাজমান..
(১৬ মাৰ্চ ২০২১/হাউলী)