সাহিত্য আৰু উৎসৱৰ কিছু বিমূৰ্ত ভাৱনা

এফালে সমাজত সত্য তথা ন্যায় প্ৰতিষ্ঠাৰ বাবে জীৱন পাত কৰাৰ কিম্বদন্তিৰে পূৰ্ণ আমাৰ লোককাহিনীৰ মেটমৰা বোজা। কিম্বদন্তিপূৰ্ণ লোককাহিনীত সজীৱ এনে বীৰ গাথাবোৰে আমাক আমাৰ ঐতিহ্যৰ প্ৰতি কৰি তোলে অধিক সক্ৰিয় আৰু সজাগ। আমি উগ্ৰ হৈ উঠো খন্তেকতে, এনে একোটা কিম্বদন্তিমূলক কাহিনীৰ চুলিমানো বিচ্যুতিত। আমাৰ উৰ্বৰ মস্তিষ্কত বাস কৰা সামাজিক চেতনাৰ এই বিশেষ অংশটোৱে আমাক যুক্তিবাদৰ আধাৰত সমাজখনক নতুনকৈ চোৱাত প্ৰতিটো খোজতে প্ৰতিবন্ধতাৰ সৃষ্টি কৰে। সাম্প্ৰতিক সময়ত লোককাহিনীক বাদ দিলেও আধুনিক সাহিত্যৰ গল্প, উপন্যাস আদিৰ দৰে বিভিন্ন আংগিকত বীৰ গাথা, সামাজিক ন্যায় প্ৰতিষ্ঠা, অন্যায়ৰ প্ৰতি কৰা বিদ্ৰোহ আৰু সততাৰে জীৱনক মহীয়ান কৰা কাহিনী ভৰপূৰ মাত্ৰাত আমাৰ বাবে উপলব্ধ। এনেবোৰ কাহিনীৰ মাজেৰে সমাজ-বাস্তৱতাক ওচৰৰ পৰা অংকন কৰাৰ প্ৰয়াস দেখা পোৱা যায়। কিন্তু উত্তৰ পুৰুষৰ ভৱিষ্যতৰ স্বাৰ্থত হ'লেও এই কাহিনীবোৰত যুক্তিবাদী দৃষ্টিভংগী আৰু বিজ্ঞানমস্কতাক বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰা দৃষ্টিগোচৰ নহয়। আমাৰ কিম্বদন্তি আশ্ৰিত লোককাহিনীৰ এক পৰোক্ষ প্ৰভাৱ আধুনিক সাহিত্যৰ মাজত আজিও কম-বেছি পৰিমাণে থকাৰ ফলশ্ৰুতিতে যে পৃথিৱীৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ আধুনিক সাহিত্যৰ সৈতে আমাৰ দেশৰ সাহিত্যই ফেৰ মাৰিব পৰা নাই বুলিলে বঢ়াই কোৱা নহ'ব নিশ্চয়!!

আনফালে দেশৰ প্ৰেক্ষাপট বাদ দিলেও আমাৰ অসম মুলুকতে দুষ্কৃতিক বিনাশ কৰাৰ উদ্দেশ্যে আয়োজিত বাৰ মাহত তেৰটা উৎসৱৰ আলোড়ন আমাৰ চৌদিশে। উৎসৱৰ আতিশয্যত আমাৰ জীৱনৰ বহু মূল্যৱান সময় কেৱল আনন্দ-ফূৰ্তিৰ নামতে উছৰ্গিত হয় নিজৰ জ্ঞাতে-অজ্ঞাতে। তৃতীয় বিশ্বৰ উন্নয়শীল দেশৰ প্ৰান্তীয় ৰাজ্য এখনৰ বাসিন্দা হিচাপে আমাৰ বাবে জীৱনৰ অভাৱ-অভিযোগবোৰ খন্তেকলৈ পাহৰাই ৰখাৰো এক নতুন কৌশল হৈ পৰিছে উৎসৱ আয়োজনৰ বাবে চৰকাৰী পৃষ্ঠপোষকতাত চলোৱা বিজ্ঞাপনবোৰ। এনে বিজ্ঞাপনৰ গইনা লৈয়ে ক্ৰমান্বয়ে এখন নতুন বজাৰ গঢ়ি উঠে আমাৰ অলক্ষিতে। আমাৰ পৰম্পৰাগত উৎসৱবোৰ কাৰোবাৰ বাবে হৈ উঠে পণ্য সামগ্ৰীৰ নামান্তৰ। আমিবোৰেই হাত উজান দিওঁ এই বজাৰবোৰৰ সমৃদ্ধিত। এনেদৰেই আমাৰ জ্ঞাতে কিম্বা অজ্ঞাতে ডিজিটেল যুগৰ প্ৰযুক্তিবিদ্যা নিৰ্ভৰ জীৱন-চৰ্যাত অতিমাত্ৰা উৎসৱৰ আনন্দই কাঢ়ি নিছে আমাৰ সামাজিক অভাৱ-অভিযোগবোৰৰ বাবে আমি নিজে সংঘবদ্ধ হৈ কৰিব লগা প্ৰতিবাদ তথা আন্দোলনৰ স্বৰূপ আৰু বৈচিত্ৰ্যক। ক্ৰমান্বয়ে যেন অতি উন্নত প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ সন্মুখত গুৰুত্বহীন হৈ আহিছে মানুহ আৰু মানুহেৰে সংগঠিত সমাজখনৰ স্বাৰ্থত কৰা প্ৰতিবাদ আৰু আন্দোলনৰ প্ৰাসংগিকতা।

(সৰভোগ/২৫ জানুৱাৰী ২০২৩)

******