যাত্ৰাই সামৰি লয় জীৱনক নে জীৱনৰ মাজতে যাত্ৰাৰ অগা-দেৱা.. হিচাবৰ বাহিৰৰ যাত্ৰাবোৰটো নিহিত হৈ থাকে জীৱনৰ মাদকতা.. সপোন এটাই আহি ভুমুকি মাৰেহি ভুটুংকৈ..
প্ৰয়োজনীয়তাৰ তাগিদাত কৰা যাত্ৰাবোৰৰ থাকে একোটা লক্ষ্য বা উদ্দেশ্য.. প্ৰতিটো যাত্ৰাৰ শেষত জানো লক্ষ্য বা উদ্দেশ্য পূৰণৰ নিশ্চিতি থাকে.. তথাপি অনিশ্চিত জীৱনক লৈ কৰা যাত্ৰাৰ শেষৰ মাদকতা থাকে লক্ষ্য স্থানত উপনীত হোৱাতেই..
প্ৰকৃতিৰ মাজলৈ কৰা মানুহৰ যাত্ৰাবোৰৰ সকলোতে জানো নিহিত হৈ নাথাকে কিবা নহয় কিবা এটা স্বাৰ্থ.. কাৰোবাৰ যদি থাকে বিলাস ভ্ৰমণৰ তাগিদা.. কাৰোবাৰ থাকে চহকী প্ৰকৃতিৰ বুকুৰ পৰা প্ৰয়োজনীয় কিবা এটা আহৰণৰ স্বাৰ্থ..
একেটা পথেৰে কৰা প্ৰতিটো যাত্ৰাই আমালৈ লৈ আনে কৌতূহল আৰু নতুনত্বৰ বিচিত্ৰ সম্ভাৰ.. প্ৰয়োজনীয়তাৰ তাগিদাত কৰা পুনঃপৌনিক যাত্ৰাবোৰৰ শেষত থাকে অভিজ্ঞতাৰ ন ন মেতমৰা সম্ভাৰ.. যাৰ সংস্পৰ্শত আমি নকৈ হৈ উঠো জীপাল..
জীৱনৰ সংস্পৰ্শত গাঢ় হৈ উঠা এনে একোটা যাত্ৰাই হয়তো সলনি কৰি দিব পাৰে আমাৰ পথ নিৰ্দেশনা.. প্ৰতিটো কৰ্মতে প্ৰয়োজনীয়তাৰ খাতিৰত চমু পথৰ সন্ধানৰত আমাৰ তথাকথিত আধুনিক মনবোৰক দিব পাৰে এনে একোটা গতানুগতিক যাত্ৰা অভিজ্ঞতাই জীৱনৰ নতুন অৰ্থ..
(১২ আগষ্ট ২০১৮/ গোলাঘাটৰ পৰা নগাঁও অভিমুখী যাত্ৰা পথত)
