দেশৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন আৰু সাধাৰণ জনতা

 ভাৰতবৰ্ষৰ সাধাৰণ নিৰ্বাচন আৰু সাধাৰণ জনতাৰ হিচাব-নিকাচ

                                       

বিশ্বৰ সৰ্ববৃহৎ গণতান্ত্ৰিক দেশ হিচাপে পৰিগণিত ভাৰত বৰ্ষৰ বৰ্তমান কেন্দ্ৰত শাসনাধিস্থ চৰকাৰৰ কাৰ্যকাল শেষ হবলৈ লোৱাত নতুন চৰকাৰ গঠনৰ বাবে সাধাৰণ নিৰ্বাচনৰ দিন ঘোষণা কৰা কাৰ্য ইতিমধ্যে সম্পন্ন হৈ গল। এতিয়া গতানুগতিতভাৱেই ৰাইজ সাজু নতুন চৰকাৰ গঠন কৰিবলৈ।সমান্তৰালভাৱে নিৰ্বাচনী অধিসূচনা জাৰী হোৱাৰ লগে লগে ৰাজনৈতিক দলসমূহে নিজৰ নিজৰ দলৰ চৰকাৰ গঠনৰ বাবে সাজু হৈছে। টকা-সিকা-ছান্দাৰ জৰিয়তে বিভিন্ন ৰাজনৈতিক দলৰসমূহৰপৰা মনোনীত প্ৰাৰ্থীসকলক জয়ী কৰোৱাৰ উদ্দেশ্যে আৰম্ভ কৰা পৰম্পৰাগত ভাওনাখনৰো আঁৰ-কাপোৰ উঠাৰ লগে লগে ৰং বিৰঙী সাজ-সজ্জাৰে বহুৱাসকলৰ বহুৱালি আৰম্ভ  হৈ গৈছে দেশৰ প্ৰতিটো চুক-কোণত। দেশৰ সাধাৰণ ৰাইজৰ গৰিষ্ঠ সংখ্যকৰে ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ প্ৰতি থকা আওকণীয়া মনোভাৱৰে পৰিণতিত বছৰ বছৰৰ ধৰি একেখন ভাওনাৰে পুনৰাবৃত্তি সম্ভৱ হৈ উঠিছে দেশৰ সৰ্বত্ৰতে। সম্প্ৰতি নিৰ্বাচনী ভাওনাৰ প্ৰেমত আকন্ঠ মজ্জিত ৰাইজক বহু কথা ব্ৰেকেটৰ ভিতৰত ৰাখি প্ৰকান্তৰে এই বিশেষ ভাওনাখনৰ ভাৱৰীয়া কেইজনৰো পাৰ্টকেইটা চিৰস্থায়ী কৰাৰ নতুন কৌশল অৱলম্বন কৰিছে ভাওনাৰ মূল আয়োজক পক্ষই। যদিওবা তেওঁলোকে সভাই সমতিয়ে ভাওনা আয়োজনৰ ১০০ শতাংশ কৃতিত্ব সাধাৰণ জনতাক দিবলৈকে প্ৰতি মুহূৰ্ততে উদ্বাউল হৈ থাকে!!

সময়ৰ অগ্ৰগতিত ভাৰতবৰ্ষৰ সাধাৰণ জনতা হিচাপে আপুনি-মই দিনক দিনে শিক্ষা ন ন আধুনিক সা-সুবিধা লাভ কৰা ফলশ্ৰুতিতে শিক্ষাৰ নতুন নতুন দিশত প্ৰসাৰ লাভ সম্ভৱ হৈ উঠিছে আৰু যাৰ বাবে চৰকাৰে প্ৰকাশ কৰা দেশৰ স্বাক্ষৰতাৰ শতকৰা হাৰত সংখ্যাৰ দিশেৰে প্ৰতি বছৰে আমাৰ দেশখন আগুৱাই গৈয়ে আছো। কিন্তু বহু দিশত এতিয়াও আমাৰ চিন্তাধাৰাৰ বৰ বিশেষ কিবা পৰিৱৰ্তন হোৱা বুলি আমি কব পৰা হোৱাগৈ নাই। নিৰ্বাচনৰ নামত আমি ভোটদানৰ অধিকাৰেৰে এখন সুস্থ-সৱল আৰু নিকা, কেৱল জনতাৰ স্বাৰ্থত কাম কৰা চৰকাৰ গঠনৰ বাবে নিজকে কিমান দূৰ সাজু কৰিব পাৰিছো আজিৰ সময়তো!! যি সময়ত কৃত্ৰিম বুদ্ধিমত্তাই ছেকেণ্ডতে আমি বিচৰা প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ পৰা বহু উদ্যোগৰ কাৰিকৰী কাম নিখুঁতভাৱে কৰা, আপোনাৰ-মোৰ বাহনখন চলোৱাৰ পৰা ঘৰুৱা কাম-কাজ কৰালৈকে জীৱন-যাপন প্ৰণালীৰ এশ-এবুৰি সমস্যাৰ সমাধান পলকতে কৰি আমাৰ জীৱন-যাত্ৰা সহজ কৰি তুলিছে, সেই সময়তো আমি প্ৰকৃতাৰ্থতে জনতাৰ সেৱা কৰিব বিচৰা ব্যক্তিসকলক ভোটদান কৰি জয়ী কৰাৰ দৰে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰ্যৰ বাবে আমাৰ মন-মগজুক সজাগ-সচেতন কৰি তুলিবলৈ সক্ষম হোৱা নাই। আনকি এতিয়াও আমাৰ দেশত নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ বাবে নাগৰিক এজনৰ কোনো এক ধৰা-বন্ধা অৰ্হতাৰ প্ৰয়োজন নাই। যি সময়ত এইখন দেশত সাধাৰণ যিকোনো এটা চৰকাৰী বা বেচৰকাৰী চাকৰিৰ বাবে আবেদন কৰিবলৈকে আপুনি নিৰ্দিষ্ট কেইটামান শ্ৰেণীলৈকে শিক্ষা সাং কৰাকে আদি কৰি বাধ্যতামূলক নীতি-নিৰ্দেশনা থাকে সেই সময়ত জনতাৰ সেৱা তথা দেশৰ জনতাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ আইন প্ৰণয়ন আদি কাম-কাজত জড়িত ব্যক্তিসকলৰ নিৰ্বাচনত প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ বাবে কোনো শিক্ষাগত অৰ্হতাৰ প্ৰয়োজনবোধ দেশৰ চৰকাৰী-বেচৰকাৰী সংস্থাসমূহে আজিকোপতি নকৰাতো, আনকি সংবিধানেও তেনে কোনো নীতি-নিৰ্দেশনা নিৰ্দিষ্ট কৰি নিদিয়া কথাটোৱেও আমাৰ মানসিক দৈন্যতাকে প্ৰকাশ কৰা যেন মোৰ বোধ হয়।

আমি তথাকথিত উচ্চশিক্ষিত জনা-বুজা আৰু চৰকাৰৰ কাম-কাজৰ প্ৰকৃত ছবিখনৰ মৰ্মাৰ্থ ভিতৰৰ পৰা প্ৰত্যক্ষ কৰাসকলে যিমানেই চৰকাৰ এখনৰ কাম-কাজত অসন্তুষ্ট নহও কিয়, গৰিষ্ঠ সংখ্যক নেতা-বিধায়কৰ দুৰ্নীতি-ব্যভিচাৰৰ প্ৰকৃত স্বৰূপ উদঙাই তেওঁলোকক সামাজিক মাধ্যমত তুচ্চ-তাচ্ছিল্য নকৰো কিয়, শেষত গৈ আজিও সাধাৰণ খাটি খোৱা জনতাৰ ভোটদানেই নিৰ্ণায়ক হিচাপে বিবেচিত হৈ আছে ভাৰতবৰ্ষৰ চৰকাৰ গঠনৰ ক্ষেত্ৰত। সেয়েহে যিমান দিনলৈকে দেশত দৰিদ্ৰ সীমাৰেখাৰ তলত বসবাস কৰা জনতা সংখ্যাগৰিষ্ঠ হৈ থাকিব আৰু শিক্ষাৰ মূল লক্ষ্য সামাজিক সজাগতা আৰু জনতাক নিজৰ আধিকাৰ আদায়ৰ প্ৰতি সচেষ্ট কৰাৰ বিপৰীতে কেৱল চাৰ্টিফিকেট আৰু ডিগ্ৰী প্ৰদান কৰাহে হৈ থাকিব, সিমান দিনলৈকে দেশৰ প্ৰকৃত উন্নয়ন অলীক কল্পনা হৈয়ে ৰব। এনে প্ৰেক্ষাপটত যিকোনো এখন চৰকাৰে উন্নয়নৰ ঢাক-ঢোল যিমানেই নবজাওক কিয় ভাৰতবৰ্ষই উন্নয়শীল দেশৰ শাৰীৰ পৰা এখোজো আগলৈ উধাব যে নোৱাৰে সেয়াও কিন্তু ধুৰূপ।

(২১ মাৰ্চ ২০২৪)

***********

কথকতা জীৱনৰ...

 

কথকতা জীৱনৰ

 

সঁচাক মিছা বুলি আৰু মিছাক সঁচা বুলি কোৱাৰ ধাৰণাতো বহু পলমকৈ বুজিলোঁ..

পৰিৱেশ-পৰিস্থিতি কিম্বা পৰিয়াল-পৰিজনৰ সংস্পৰ্শতো এই কথাবোৰ কোনোদিনে নুবুজিলোঁ।

কিন্তু জনা আৰু বুজাৰ ইচ্ছা বা আগ্ৰহো কোনোদিনে নজন্মিব যে সেয়া বিশ্বাস আছে।

অন্ততঃ জীৱনৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰাবলৈও কেতিয়া সঁচাক মিছা বা মিছাক সঁচা বুলি ক’বলগীয়া পৰিস্থিতি এটা সৃষ্টি হ’ব বুলি মনে নকয়।

কিন্তু সম্প্ৰতি আমাৰ চৌপাশে যিকোনে ক্ষেত্ৰতে কাৰোবাৰ অনুগ্ৰহ প্ৰাৰ্থী হ’বলৈকে নতুবা কাৰোবাৰ পৰা প্ৰয়োজনীয়া সুবিধাখিনি সহজতে আদায় কৰাৰ খন্তেকীয় ব্যক্তিস্বাৰ্থত যেতিয়া কোনো এজন ব্যক্তিয়ে নৈতিকতাৰ চূড়ান্ত নিম্ন পৰ্যায়লৈ গতি কৰে, তেতিয়াই অনুভৱ হয় আমি মানুহ বুলি নিজকে চিনাকী দিয়াৰ শেষ দায়বদ্ধতাখিনিও হেৰুৱাই পেলোৱাৰ তিতা লগা বাস্তৱক। পিছে আপুনি কিম্বা মই এনেবোৰ বিষয় লৈ মন-মগজুত বৰকৈ জোৰ দিয়াৰ প্ৰয়োজনেই বা ক’ত!

কাৰণ সম্প্ৰতি সুবিধাবাদ আৰু ভুৱা প্ৰশংসা তথা আভুৱা ভৰা বক্তৃতাৰ ফুলজাৰি মৰাতেই যে জীৱন উপভোগৰ প্ৰকৃত কলা-কুশলতাখিনি লুকাই আছে!

আপুনি-মই আন্তৰকিতাৰে তথা সততাৰে সমাজৰ বাবে কিবা এটা কৰক নতুবা আপুনি-মই মিলি দুবেলা দুমুঠিৰ যোগাৰ কৰা অনুষ্ঠানটোৰো যদি কিবা এটা ভাল কৰিবলৈ বিচাৰো তেন্তে প্ৰথমে সকলোৱে আদৰণি জনাব। বহু সময়ত প্ৰশংসাৰে আপোনাক উপচাইও পেলাব পাৰে। কিন্তু ইয়াত থকা প্ৰাথমিক চৰ্তটোৱেই হ’ল যে আপুনি-মই কৰিব খোজা কামটোৰ বাবে যাতে সমাজৰ বৰমূৰীয়াসকল তথা মই জড়িত থকা অনুষ্ঠানটোৰ মূল ব্যক্তি দুজনমানৰ স্বাধীনচিতীয়া সজকৰ্ম তথা অপকৰ্মত কোনো ধৰণৰ অসুবিধাৰ সৃষ্টি নহয়। আৰু কিবা কাৰণ এওঁলোকৰ স্বাধীনচিতীয়া মনোবৃত্তিত অলপ আঁচোৰ পৰা যেন পালেই আপুনি-মই হৈ পৰো সমাজৰ একো একোটা অপকাৰী জীৱ। ফলত নিমিষতে ভাগি থান-বান হৈ যায় আপোনাৰ-মোৰ পৰিকল্পনাত গঢ় লৈ উঠা সৃষ্টি, স্থিতি আৰু ব্যাপ্তিৰ নতুন সৌধতো।

হ’ব আৰু সাহিত্যৰ লালিত্য, কিম্বা ভাষাৰ মোহিনী বাণততো আপোনাৰ দৰে মোৰো পেট নভৰে। গতিকে নৈমিত্তিক দায়িত্ব আৰু নিত্য কৰ্মেৰে জীৱন যাত্ৰাত আগুৱাই যোৱাই সময়ৰ দাবী।

মানৱ জীৱনৰ আদৰ্শ হোৱা উচিত – নিজৰ দায়িত্ব আৰু কৰ্তব্যৰ সঠিক পালনেৰে নিজৰ লগতে সমাজৰ দহজনৰ উপকাৰৰ বাবে কিবা এটা কৰি যোৱাতো। আৰু আনৰ বাবে একো কৰিব নোৱাৰিলেও অন্ততঃ কাৰোৰে অপকাৰ কেতিয়াও যাতে নহয়। মোৰ চৌপাশৰ সমাজখনত চলি থকা অন্যায়-অনীতি চকুৰ সন্মুখত দেখিলে এতিয়াও প্ৰতীবাদ কৰিছোঁ আৰু ভৱিষ্যতেও প্ৰয়োজনত এতিয়াতকৈ অধিক সবল আৰু শক্তিশালী ৰূপত প্ৰতিবাদ কৰি যাম।

জীৱনটো এবাৰেই পাইছো আৰু এয়া সম্পূৰ্ণৰূপে মোৰ ব্যক্তিগত সম্পত্তি। ইয়াক কেনেকৈ পৰিচালিত কৰিম আৰু লালিত-পালিত কৰি আগুৱাই লৈ যাম সেয়াও সম্পূৰ্ণৰূপে মোৰ ইচ্ছা আৰু মন-মগজুৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল।

আশাবাদী মনে মাত্ৰ বাৰে বাৰে সোঁৱৰাই দিয়ে যে ৰাতিৰ শেষত যেনেকৈ সদায় দিনৰ পোহৰ উলাই ঠিক তেনেকৈ আমাৰ চৌপাশৰ অন্যায়-অনীতি-বিশৃংখলতা তথা ব্যভিচাৰো লোকচক্ষুৰ সন্মুখলৈ এদিন নহয় এদিন আহিবলৈ বাধ্য।

(৪ মে’ ২০২৪ – সৰভোগ)

**************

‘ইলেক্টৰেল বণ্ড’ৰ ইটো-সিটো

 ভাৰতবৰ্ষৰ ‘ইলেক্টৰেল বণ্ড’ৰ ইটো-সিটো

 

ভাৰতবৰ্ষৰ ন্যায়পালিকাৰ সৰ্বোচ্চ সংস্থা উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ কিছু সজাগ-সতৰ্ক দৃষ্টি তথা ক্ষিপ্ৰ কৰ্ম পদ্ধতিৰ বাবে কেন্দ্ৰ চৰকাৰে ৰাজনৈতিক দলসমূহৰ সুবিধাৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰৱৰ্তন কৰা এক প্ৰকাৰৰ চুৰি কাৰ্য দেশৰ জনতাৰ দৃষ্টিলৈ সৌ সিদিনা আহিছে। যিখন দেশত এজন সাধাৰণ চাকৰিয়ালে বছৰৰ প্ৰতিটো মাহত কৰা নিৰ্দিষ্ট পৰিশ্ৰমৰ বিনিময়ত লাভ কৰা নিজৰ মাহেকীয়া বেতনৰ প্ৰতিটো পইচাৰ হিচাব কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰৰ আয়কৰ বিভাগক বছেৰেকৰ মূৰত দিব লাগে, সেইখন দেশতে ডাঙৰ ডাঙৰ ব্যৱসায়ীসকলে কোটি কোটি টকাৰ আয়কৰ ফাঁকি আজিও দি আছে। তাতোকৈ ডাঙৰ কথা এনে বৃহৎ উদ্যোগপতি তথা নামী-বেনামী ব্যৱসায়ৰ মালিকসকলে চৰকাৰৰ পৰা নিজৰ সুবিধাসমূহ আদায় কৰাৰ লগতে অবৈধ উপায়েৰে আহৰণ কৰা কলা টকাসমূহ নিকা কৰাৰ বাবে প্ৰত্যক্ষভাৱে নহলেও পৰোক্ষভাৱে চৰকাৰ গঠন কৰা ৰাজনৈতিক দলটোক বিশেষভাৱে আৰু লগতে দেশৰ অন্যান্য ৰাজনৈতিক দলসমূহক টকা-সিকা দান কৰাৰ উপায় উলিয়াই দিছে ভাৰতববৰ্ষৰ কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে ২০১৮ চনৰপৰা। ইলেক্টৰেল বণ্ড নামৰ এই বিশেষ পদ্ধতিটোৰ জৰিয়তে দেশৰ যিকোনো এজন ব্যক্তিয়ে ১০০০ ৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নিজে দিব পৰা পৰিমাণৰ বৈধ-অবৈধ টকা সম্পূৰ্ণ গোপনীয়ভাৱে ৰাজনৈতিক দলসমূহলৈ দান হিচাপে আগবঢ়োৱাৰ ব্যৱস্থাটোকে আমি সাধাৰণ ভাষাত দিন-ডকাইতি আখ্যা দিব পাৰো নিশ্চয়। কাৰণ যিখন দেশত সাধাৰণ চৰকাৰী চাকৰিয়ালৰ প্ৰতিজনৰে কষ্টোপাৰ্জিত ধনৰ প্ৰতিটো পইচাৰ হিচাপ দেশৰ আয়কৰ বিভাগে লয়, সেই একেখন দেশৰে ৰাজনৈতিক দলসমূহক দিয়া দানবোৰ আয়কৰৰ আওতাৰ পৰা বাহিৰত থকাৰ উপৰিও কি এনে বিশেষ কাৰণত গোপন কৰা হৈছে সাধাৰণ জনতাৰ পৰা! আনকি ন্যায়পালিকাৰ পৰাও বিষয়টো সম্পূ্ৰ্ণ আঁতৰাই ৰখাৰ অন্তৰালৰ কাৰণটো কি!!

আনকি এইখন ভাৰতবৰ্ষতে এজন সাধাৰণ মধ্যবিত্ত লোকে বেংকৰ পৰা লোৱা ঋণ বিশেষ অসুবিধাৰ বাবেও নিৰ্দষ্ট সময়ত পৰিশোধ কৰিব নোৱাৰিলে বেংকৰ বিষয়াই আহি ব্যক্তিজনৰ ঘৰ-মাটি আদি স্থাৱৰ সম্পত্তি পৰ্যন্ত বাজেয়াপ্ত কৰি লয়। অথচ একেখন দেশতে বৃহৎ পুঁজিপতিসকলে লাখ-লাখ কোটি টকা বেংকৰ পৰা ঋণ লৈ সময়ত ঘূৰাই দিয়াৰ সলনি এওঁলোকে দেশ এৰি বিদেশত স্থায়ীভাৱে আশ্ৰয় লৈছেগৈ। কিন্তু এইক্ষেত্ৰত বেংকতো বাদেই কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰ তথা চৰকাৰৰ সংশ্লিষ্ট বিভাগে উপযুক্ত পদক্ষেপ ল’বলৈ সাহস নকৰাতোৱেই স্পষ্ট কৰে দেশৰ চৰকাৰ আৰু পুঁজিপতিৰ মাজত থকা গোপন বুজা-পৰা আৰু অদৃশ্য আত্মিক-সম্পৰ্কৰ প্ৰকৃত প্ৰতিচ্ছবিখন। য’ত দেশ সেৱাৰ নামত চৰকাৰে চলাই অবৈধ অৰ্থ সংগ্ৰহৰ এখন ৰমৰমীয়া বেপাৰ।

ইমানৰ পিছতো আপুনি মই কেনেকৈ আশা কৰিব পাৰোঁ যে উচ্চতম ন্যায়ালয়ে নিৰ্দেশ দিলে বুলিয়েই ইলেক্টৰেল বণ্ডৰ দৰে এটা স্পৰ্শকাতৰ বিষয়ত কেন্দ্ৰীয় চৰকাৰে নিজৰ ভুলৰ বিষয়ে বিতংকৈ বিৱৰি ৰাইজক অৱগত কৰিব!! ক’বলৈ গলে লুকাই-চুৰকৈ ডকাইতি আৰম্ভ কৰি এতিয়া দিন ডকাইতিত নমা এটা পাকৈত চোৰৰ দলে যেনেকৈ স্বীকাৰ নিজকে আমিয়েই প্ৰকৃত চোৰ বুলি মানি লবলৈ টান পাই ঠিক তেনে এক দৃশ্যপটৰে যেন ৰূপান্তৰ ঘটিবলৈ লৈছে ভাৰত বৰিষত!! তাৰ সলনি আত্মসন্তুষ্টি লভাৰ সময় এয়া যে, আমি নহয় আমাতকৈ ডাঙৰ চোৰৰ গল এইখন দেশতে আছে, গতিকে আমিতো তেওঁলোকৰ তুলনাত ধোৱা তুলসীৰ পাত।

অতি সাধাৰণভাৱে বিশ্লেষণ কৰিলেও দেখা যায় যে ভাৰতবৰ্ষত বৰ্তমান মাহে ৪০-৫০ হেজাৰ টকাৰ বেতন লাভ কৰা চৰকাৰী কৰ্মচাৰী এজনে নিজৰ ২৫-৩০ বছৰীয়া চাকৰি কালত অতি বেছিতকৈও বেছি ৩ ৰ পৰা ৫ কোটি টকা উপাৰ্জন কৰিবলৈ সক্ষম হ’ব বুলি আমি ধৰি ল’ব পাৰোঁ। সেইখন ভাৰততে বৰ্তমান জনতাৰ মাজত চৰ্চাত থকা ‘ইলেক্টৰেল বণ্ড’ৰ নামত ৩০ কোটিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি ১০০০ কোটি টকাৰ ইলেক্টৰেল বণ্ড এটা মাত্ৰ কোম্পানীয়ে ক্ৰয় কৰা কথাটোৱেও কাকো বৰ বেছি চিন্তিত কৰিব পৰা নাই যেন লাগে! সমান্তৰালভাৱে এনে বণ্ড ক্ৰয় কৰা ঔষধ নিৰ্মাতা দেশীয়া প্ৰতিষ্ঠানসমূহৰ অংকটোলৈ গলেই বহু কথা স্পষ্ট হৈ পৰে। মানুহৰ জীৱন ৰক্ষা কৰা ঔষধ নিৰ্মাতা এই প্ৰতিষ্ঠানবোৰে কোটি কোটি টকাৰ বণ্ড কিনিছে তাত আমাৰ চিন্তা কৰিবলগীয়া বা কব লগীয়াও একো নাই। কিন্তু তেওঁলোকে প্ৰস্তুত কৰা ঔষধবোৰৰ যে বছৰৰ ভিতৰতে দুই-তিনিবাৰকৈ মূল্যবৃদ্ধি হৈছে আৰু এনে এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ত কিয় চৰকাৰৰ বৰমূৰীয়াসকল তথা ইয়াৰ সৈতে জড়িত সংশ্লিষ্ট চৰকাৰী বিভাগসমূহৰ কোনো ধৰণৰ কাণসাৰ নাই!! বিষয়টো মোৰ বাবে বৰ আকৰ্ষণীয় হৈ পৰিছে এই বাবেই যে যিখন দেশত এসময়ত পেট্ৰল-ডিজেল আৰু ৰন্ধন গেছৰ মূ্ল্য কেইটকামান বৃদ্ধি হ’লেই সাধাৰণ নাগৰিকে বিক্ষোভ-আন্দোলন প্ৰদৰ্শন কৰিবলৈ ৰাজপথলৈ উলাই আহিছিল, সেইখন দেশতে বৰ্তমান ৰাজনৈতিক দলৰ পুঁজিলৈ বেংকৰ জৰিয়তে গোপনে বিভিন্ন কোম্পানীয়ে কোটি কোটি টকা দান-বৰঙণি যোগাইছে ‘ইলেক্টৰেল বণ্ড’ নামৰ বক্ৰ পথ এটাৰে। আৰু এই বণ্ড কিনোতাসকলেই আকৌ সাধাৰণ জনতাৰ মূৰত মাধমাৰ সোধাই তেওঁলোকৰ দান-বৰঙণিৰ টকাসমূহৰ সংগ্ৰহ কৰি আছে আপোনাৰ-মোৰ পৰাই নিজৰ ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তে। বৰ্তমান আগৰ দ-বিছ টকাৰ মূল্যবৃদ্ধিয়েও ইতিহাসৰ পাতত অৱস্থান কৰি সাধাৰণ জনতাৰ বাবে বাট মুকলি কৰি দিছে পৰিৱৰ্তনৰ সন্মুখীন হ’বলৈকে। বৰ্তমান কোটিৰ ঘৰত এনেদৰে মুকলিকৈ লুট-পাট চলাৰ পিছতো কি চৰকাৰৰ আত্মীয় সংবাদ মাধ্যম, কি বঁটা-বাহনেৰে সন্মানিত সমাজৰ সচেতন গণ্য-মান্য ব্যক্তি, সমাজৰ তথাকথিত সচেতন সাহিত্যিক-শিল্পীৰ দল - সকলো মূকবধিৰ হৈ পৰিছে। আনকি অলপ-অচৰ এই বিষয়বোৰৰ গম ৰখা সৰ্বসাধাৰণ জনতাও সম্পূৰ্ণ মৌন হৈ পৰিছে সম্প্ৰতি।

হয়তো এনেকুৱাও হ’ব পাৰে বৰ্তমানৰ পৰিৱৰ্তিত ভাৰতত আপোনাৰ- মোৰ অজ্ঞাতে একে ৰাতিতে সাধাৰণ জনতাৰ এশ-এবুৰি সমস্যাৰ সকলো সমস্যাই সমাধান হৈ গ’ল! কাৰণ বৰ্তমান সমগ্ৰ ভাৰতত, পৌৰাণিক গ্ৰন্থত বৰ্ণিত সেই যে ল’ৰালি কালৰ অবোধ দিনবোৰত আপোনাৰ মন নগলেও মোৰ কোনোবা মুহূৰ্তত খাবলৈ মন যোৱা কাল্পনিক দ্ৰব্য অমৃতৰ সৈতে সম্পৰ্কিত ‘অমৃত কাল’ চলি আছে! নে কি কয় ৰাইজ!!!

 

************