এটাই জীৱন...
এজন মানুহ...
এখন দেশ...
পুৰণি সাধুকথাৰ কথকতাত বিলীন হয় সময়...
নিৰ্জন দুপৰীয়াৰ নিঃসংগতা...
আকৌ নিঃসংগ নিশাৰ চিফুং বাঁহীৰ মাতাল সুৰত হেৰাই বিপ্লৱী সত্ত্বা...
সেই একেই ষাঠিটা ছেকেণ্ডতে মিনিটে মেলানি মাগে...
মিনিট গুচি ঘন্টা...
আৰু সেই অনুৰূপেই দিন, বাৰ, মাহৰ মিচিলত যোগ দিয়ে ঋতুৱে... ঋতু পৰিৱৰ্তনেৰে বাগৰি যায় বছৰবোৰো...
মিনিট গুচি ঘন্টা...
আৰু সেই অনুৰূপেই দিন, বাৰ, মাহৰ মিচিলত যোগ দিয়ে ঋতুৱে... ঋতু পৰিৱৰ্তনেৰে বাগৰি যায় বছৰবোৰো...
সেই একেবোৰ সমীকৰণৰে বেহিচাপী যোগ বিয়োগত জীৱনৰ বিচিত্ৰতাৰ ন ন আদৱ কায়দা...
আজৱ পৃথিৱীৰ বহুমাত্ৰিকতাৰ নিমিলা অংক...
এটা জীৱনেই হৈ পৰে ৰূপকথাৰ নানটা চৰিত্ৰ...
সময় আৰু পৰিস্থিতিৰ যোগসূত্ৰত এই চৰিত্ৰৰ বেহুতেই গঢ়ি উঠে সম্পৰ্কৰ বহুৰঙী পৃথিৱীখন...
(৪ মাৰ্চ ২০১৮/ গোলাঘাট নগাঁৱৰ যাত্ৰা পথত)
No comments:
Post a Comment