অনুভূতি প্ৰেমৰ...

হীৰুদাৰ ভাষাৰে ক'বলৈ মন যায় -

প্ৰেমৰ কথাটো আৰু আনক ক'ব নোৱাৰি

নিঃশ্বাসৰ দৰে নিঃশব্দে ই যেন বিচাৰি ফুৰে

শব্দ, বৰ্ণ আৰু পোহৰৰ উৎস (আৰু এটি বসন্ত)

প্ৰেমৰ উপাসক হব নোৱাৰিলেও জন্মগত স্বাভাৱিক প্ৰবৃত্তিৰেই প্ৰেমৰ অনুভূতিবোৰ কঢ়িয়াই লৈ ফুৰোঁ সময়ৰ বুকুচাত.. আপোনজনৰ সৈতে পাৰ কৰা মধুময় সময়বোৰে কৰি তোলে মোক প্ৰেমিক ফিনিক্স পক্ষী..

সময়বোৰ সৰকি গলেও সপোনবোৰ চিৰ শ্বাঃশ্বত হৈ জিলিক ৰয় মনৰ মাজত.. এমুঠি সপোন, বিশ্বাস আৰু প্ৰাপ্তিৰ মাদকতাত জীপাল হৈ উঠে প্ৰেমৰ বৰ্ণবোৰ..

শব্দৰ আতিশায্যত পোহৰে লটি ঘটি লগায়.. পোহৰৰ সাতোৰঙী ৰামধেনুৰ বোলেৰে প্ৰেম হৈ উঠে জীৱন্ত@

(৬ জুন ২০১৮/ আমোলাপট্টি, নগাঁও)

মানুহৰ মাজৰ মানুহ

মানুহ -

এবিধ আজৱ প্ৰাণী..

জীৱনৰ ৰহস্য ভেদত বাৰুকৈয়ে ব্যৰ্থ এটা জীৱ.. মগজুৰ উত্তৰণেৰে এসময়ত নিজকে নিজে জীৱ শ্ৰেষ্ঠৰ সংজ্ঞাৰে চিনাকী দিবলৈ সক্ষম হোৱা এই প্ৰাণী বিধৰ বৰ্তমান মানসিক সন্তুলন নোহেৱা হোৱাৰ উপক্ৰম ঘটিছে..

শিক্ষক -

পৰিৱৰ্তিত সময়ৰ প্ৰেক্ষাপটত এবিধ অদ্ভুট প্ৰাণীলৈ ক্ৰমবিকাশ ঘটিছে এওঁলোকৰ.. এসময়ত সমাজৰ সকলো স্তৰৰ মানুহৰে ভয় আৰু সন্মান মিহলি শ্ৰদ্ধা থকা এই বিশেষ শ্ৰেণীটোৱে আগৰ গৰিমা ৰক্ষা কৰাত বৰ্তমান ব্যৰ্থ হৈছে.. সমাজ ব্যৱস্থাৰ লগতে ইয়াৰ বাবে দায়ী এওঁলোক নিজেও..

মানুহক ব্যতিব্যস্ত কৰাটোৱেই মূল কাম হৈ পৰিছে.. নিজকে সৰ্বজ্ঞানী বুলি ভবা কথাটোৱেই সকলো অনৰ্থৰ মূল হিচাপে বৰ্তমান সময়ে দাবী কৰে..

ছাত্ৰ ছাত্ৰীৰ গৰিষ্ঠসংখ্যককে একো নজনা বুলি ভবা.. আভুৱা ভৰা কথাৰে জ্ঞান জাহিৰ কৰা.. নিজৰ সীমিত অধ্যয়নৰে জনা কথাবোৰেই শেষ কথা বুলি ভবা আদিবোৰেই যেন আজিৰ বেছিভাগ শিক্ষকৰ ক্ষেত্ৰতে খাটে.. দুই চাৰিজন ব্যতিক্ৰম এইেক্ষেত্ৰটো নথকা নহয়.. কিন্তু এপাচি শাকত এটা জলকীয়াৰ দৰে হৈ পৰে এয়া..

পাঠিক্ৰমৰ বাহিৰৰ বিষয়লৈ নোযোৱাৰ প্ৰৱণতা এটা জন্মগতভাৱেই যেন লগত লৈ আহে এওঁলোকে.. ই সোঁচৰে প্ৰজন্মৰপৰা প্ৰজন্মলৈ..

বাস্তৱ সমাজৰ সৈতে কোনো ধৰণৰ সম্পৰ্ক নথকা শিক্ষক এজনে ছাত্ৰক কি শিক্ষা দিব জীৱনৰ জগতৰ..

শিক্ষকৰ মাজত সোঁচৰা কুম্ভীলক প্ৰৱণটোৱে মাতি আনিছে শিক্ষা ব্যৱস্থালৈ এক অশনি সংকেত.. নতুন জ্ঞানৰ বাৰ্তা বিলোৱাত নিয়োজিতজনেই যদি পুৰণিটোকে নতুন বুলি প্ৰচাৰ কৰে তেন্তে নতুন কি শিকিব ছাত্ৰসকলে.. ভুল পথেৰে পৰিচালিত ছাত্ৰ সমাজৰ শিক্ষাৰ আৰম্ভণিতে লগা কেৰোণটোৰ বাবে দায়ী কোন হ'ব..

++++

অনুষ্ঠান-প্ৰতিষ্ঠানৰ মূৰব্বীসকল...

অনুষ্ঠান এটাৰ মূল মানুহজনেই যদি নতুনৰ প্ৰতি আগ্ৰহী নহয় তেন্তে কেনেকৈ আগুৱাব বাকী সকল.. জনাটোকে যদি পুনৰাবৃত্তি কৰি থাকে তেতিয়া মানুহ বিতুষ্ট হোৱাটো স্বাভাৱিক হৈ পৰে.. লগতে উদং কৰি দিয়ে তেখেতৰ জ্ঞানৰ বিস্তৃতিৰ মাপকাঠীক..

নিজকে প্ৰতিটো ক্ষেত্ৰতে শ্ৰেষ্ঠ হিচাপে বিচাৰ কৰাটো জানো মানসিক বিকৃতিৰ পৰিচায়ক নহয়.. নিজৰ মতকে সৰ্বশুদ্ধ বোলা মানুহ এজনক নতুনকৈ জানো কিবা ক'ব লগা শিকাব লগা থাকে..

নতুনকৈ কিবা এটা কৰিব বিচৰাজনকো যদি মুৰব্বীজনে ক্ষমতাৰ অপব্যৱহাৰেৰে শলঠেকত পেলাবলৈ উদ্যত হয় তেন্তে নতুনৰ আৰম্ভণি কেনেকৈ হ'ব.. নিজৰ সীমাবদ্ধতাক ঢাকিবলৈ যদি সৰ্বস্তৰত মান্যতা প্ৰাপ্ত হোৱা কৰ্মচাৰী এজনৰ শুদ্ধতালৈ আঙুলি টোৱাই তেন্তে কৰ্ম সংস্কৃতি গঢ়ি উঠিবনে কেতিয়াবা!!!

শূণ্যৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা জীৱন শূণ্যতে বিলীন হৈ যায় কথাষাৰৰ মৰ্মাৰ্থ উপলব্ধি কৰাতেই নিহিত হৈ আছে জীৱনৰ প্ৰাপ্তি..

(৮ জুন ২০১৮)

পাক লগা চিন্তাৰ আঁত হেৰাই..

বনৰজাৰ খাদ্যৰ ভাগ লবলৈ সুযোগসন্ধানী দৃষ্টিৰে চুপ লৈ থাকে বনৰ বহু মাংসহাৰী প্ৰাণীয়ে.. স্বভাৱজাত প্ৰবৃত্তিৰ বশৱৰ্তী হৈ এই শ্ৰেণীৰ জীৱই বনৰজাৰ এৰেহা খাদ্যৰ ভাগ লয় সুবিধা বুজি.. কাৰ মাজতো চলে কিন্তু এখন অঘোষিত সুস্থ প্ৰতিযোগিতা..

তাৰেই অনুৰূপে যেন আধুনিক পৃথিৱীৰ সমস্ত জীৱকূলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠতৰ ৰূপে সৰ্বজনগৃহীত (তাকো নিজৰ দ্বাৰাই) মানৱে আজি যেন অৱস্থান কৰিছে নিজৰে বিভিন্ন সুবিধাজনক অৱস্থানত.. কিন্তু প্ৰতিযোগিতাৰ সুস্থ বাতাবৰণে যেন পলাই ফাট মাৰিল মানুহৰ মাজৰ পৰা.. ক্ষমতা আৰু অৰ্থলোভী মানৱৰ চকু কেৱল সুবিধাবাদতহে..

ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ ভয়াবহতাত ক্ৰমে মানৱীয়তাৰ অপমৃত্যু ঘটিছে.. সৃষ্টি হৈছে সংঘাতৰ.. সমাজৰ লগত ব্যক্তিৰ সংঘাত.. ব্যক্তিৰ সৈতে ব্যক্তিৰ সংঘাত.. সকলোতে কেৱল সংঘাতৰ উপৰিও সংঘাত..

সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ.. ভাতৃঘাটি সংঘৰ্ষ.. পাৰিবাৰিক কন্দল.. সামাজিক কন্দল.. কত যে বিচিত্ৰ পৰিস্থিতিৰে সহাৱস্থান মানৱ মনৰ.. তথাপি সলনি নহয় সামাজিক অৱস্থাৰ, মানুহৰ মানসিকতাৰ.. কলিৰ আগমন নহয়টো এয়াই.. ধৰ্মীয় উন্মত্ততাৰে আক্ৰান্ত দেশ এখনত এনে মনোভাৱবোৰ মন-মগজুৰ আভ্যন্তৰত থকাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়.. বৰঞ্চ নথকাটোহে সমাজৰ দহৰ কাৰণে চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰে..

সমন্বয়ৰ বাৰ্তা যেন বৰ্তমান কেৱল মানুহৰ বক্তৃতা আৰু কিতাপৰ পাততে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে.. সমন্বয় আৰু সমাহৰণ আজিৰ মানুহৰ বাবে দুটা শব্দ মাত্ৰ.. অৰ্ন্তনিহিত ভাৱাৰ্থৰ বোধগম্যতাৰ বাবে আহৰি নাই আমাৰ..

চৰকাৰী ৰঙাফিটাৰ মেৰ-পেচত পিষ্ট আমাৰ উত্তৰণ.. পৰিৱৰ্তন আৰু উন্নয়ন কেৱল ফাইলৰ মাজতে আৱদ্ধ.. ইমানৰ পিছতো ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই দিয়া ভাষণৰ ফুলজাৰিয়ে দেশৰ প্ৰতিচ্ছবিক উন্নত দেশসমূহতকৈও আগলৈ লৈ যায়.. পাৰিলে কোনোবাদিনা চন্দ্ৰতে স্থাপন কৰিবগৈ আমাক..

আঞ্চলিকতাবাদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদৰ দুদোল্যমানতাত নিমজ্জিত সপোনবোৰৰ আধাবাটতে গতি ৰুদ্ধ হৈ পৰে.. ইয়াৰ অন্তৰালৰ গোপন অংকৰ যোগ-বিয়োগেই নিৰ্ণয় কৰে বহু কথাৰ সত্যতা..

ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ সিদ্ধি যেতিয়া সময়ৰ দাবী হৈ পৰে... সামাজিক উন্নয়ন সপোনৰ নামান্তৰ কেৱল.. সপোনবোৰ উলমি থাকে দিঠকৰ সীমনাত..

(৫ জুন ২০১৮/ আমোলাপট্টি, নগাঁও)