পাক লগা চিন্তাৰ আঁত হেৰাই..

বনৰজাৰ খাদ্যৰ ভাগ লবলৈ সুযোগসন্ধানী দৃষ্টিৰে চুপ লৈ থাকে বনৰ বহু মাংসহাৰী প্ৰাণীয়ে.. স্বভাৱজাত প্ৰবৃত্তিৰ বশৱৰ্তী হৈ এই শ্ৰেণীৰ জীৱই বনৰজাৰ এৰেহা খাদ্যৰ ভাগ লয় সুবিধা বুজি.. কাৰ মাজতো চলে কিন্তু এখন অঘোষিত সুস্থ প্ৰতিযোগিতা..

তাৰেই অনুৰূপে যেন আধুনিক পৃথিৱীৰ সমস্ত জীৱকূলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠতৰ ৰূপে সৰ্বজনগৃহীত (তাকো নিজৰ দ্বাৰাই) মানৱে আজি যেন অৱস্থান কৰিছে নিজৰে বিভিন্ন সুবিধাজনক অৱস্থানত.. কিন্তু প্ৰতিযোগিতাৰ সুস্থ বাতাবৰণে যেন পলাই ফাট মাৰিল মানুহৰ মাজৰ পৰা.. ক্ষমতা আৰু অৰ্থলোভী মানৱৰ চকু কেৱল সুবিধাবাদতহে..

ব্যক্তি স্বাৰ্থৰ ভয়াবহতাত ক্ৰমে মানৱীয়তাৰ অপমৃত্যু ঘটিছে.. সৃষ্টি হৈছে সংঘাতৰ.. সমাজৰ লগত ব্যক্তিৰ সংঘাত.. ব্যক্তিৰ সৈতে ব্যক্তিৰ সংঘাত.. সকলোতে কেৱল সংঘাতৰ উপৰিও সংঘাত..

সাম্প্ৰদায়িক সংঘৰ্ষ.. ভাতৃঘাটি সংঘৰ্ষ.. পাৰিবাৰিক কন্দল.. সামাজিক কন্দল.. কত যে বিচিত্ৰ পৰিস্থিতিৰে সহাৱস্থান মানৱ মনৰ.. তথাপি সলনি নহয় সামাজিক অৱস্থাৰ, মানুহৰ মানসিকতাৰ.. কলিৰ আগমন নহয়টো এয়াই.. ধৰ্মীয় উন্মত্ততাৰে আক্ৰান্ত দেশ এখনত এনে মনোভাৱবোৰ মন-মগজুৰ আভ্যন্তৰত থকাটো একো অস্বাভাৱিক নহয়.. বৰঞ্চ নথকাটোহে সমাজৰ দহৰ কাৰণে চিন্তাৰ বিষয় হৈ পৰে..

সমন্বয়ৰ বাৰ্তা যেন বৰ্তমান কেৱল মানুহৰ বক্তৃতা আৰু কিতাপৰ পাততে আৱদ্ধ হৈ পৰিছে.. সমন্বয় আৰু সমাহৰণ আজিৰ মানুহৰ বাবে দুটা শব্দ মাত্ৰ.. অৰ্ন্তনিহিত ভাৱাৰ্থৰ বোধগম্যতাৰ বাবে আহৰি নাই আমাৰ..

চৰকাৰী ৰঙাফিটাৰ মেৰ-পেচত পিষ্ট আমাৰ উত্তৰণ.. পৰিৱৰ্তন আৰু উন্নয়ন কেৱল ফাইলৰ মাজতে আৱদ্ধ.. ইমানৰ পিছতো ডিঙিৰ সিৰ ফুলাই দিয়া ভাষণৰ ফুলজাৰিয়ে দেশৰ প্ৰতিচ্ছবিক উন্নত দেশসমূহতকৈও আগলৈ লৈ যায়.. পাৰিলে কোনোবাদিনা চন্দ্ৰতে স্থাপন কৰিবগৈ আমাক..

আঞ্চলিকতাবাদ আৰু ৰাষ্ট্ৰীয়তাবাদৰ দুদোল্যমানতাত নিমজ্জিত সপোনবোৰৰ আধাবাটতে গতি ৰুদ্ধ হৈ পৰে.. ইয়াৰ অন্তৰালৰ গোপন অংকৰ যোগ-বিয়োগেই নিৰ্ণয় কৰে বহু কথাৰ সত্যতা..

ব্যক্তিগত স্বাৰ্থ সিদ্ধি যেতিয়া সময়ৰ দাবী হৈ পৰে... সামাজিক উন্নয়ন সপোনৰ নামান্তৰ কেৱল.. সপোনবোৰ উলমি থাকে দিঠকৰ সীমনাত..

(৫ জুন ২০১৮/ আমোলাপট্টি, নগাঁও)