উত্তৰ প্ৰদেশৰ হাথ্ৰছ কাণ্ডৰ পৰৱৰ্তী চিন্তা

আমাৰ দেশৰে অন্ধপ্ৰদেশৰ শ্ৰীহৰিকোটা সতীশ ধাৱান মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা বহুকেইটা সফল মহাকাশ অভিযান হৈছে দেশৰে বিজ্ঞানীসকলৰ প্ৰচেষ্টাত.. চন্দ্ৰৰ লগতে মংগল গ্ৰহলৈও মহাকাশ যান পঠোৱা হৈছে.. নতুন নতুন পৰিকল্পনাৰ মতে প্ৰতিদিনে দৈনন্দিন কাম-কাজবোৰ পূৰ্ণ গতিত চলি আছে তাত.. 

দেশত প্ৰতিষ্ঠিত ২৩ খন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানো নিতৌ নানান বিষয়ত গৱেষণাৰ কামত নিয়োজিত হৈ আছে..

দেশৰ ভূ-খণ্ডৰ ভিতৰত থকা কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ লগতে অন্যান্য উচ্চ-শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানবোৰ আৰু বিভিন্ন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানবোৰেও গৱেষণাৰ কামবোৰ নিয়াৰিকৈ কৰি আছে.. তদুপৰি বিভিন্ন সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন তথা বেচৰকাৰী সংগঠনসূহেও কম-বেছি পৰিমাণে দেশৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অৱদান আগবঢ়াই আছে..

তাৰ পিছতো দেশৰ এনে দুৰৱস্থাৰ বাবে দায়ী কোন!! আন সকলোবোৰ সমস্যাকে একাষৰীয়াকৈ খন্তেকলৈ বাদ দি আজি দেশৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ মানুহ স্বাক্ষৰ হোৱা বুলি তথ্যই কোৱাৰ পিছতো এইখিনি মানুহকো

#জাতিভেদ_প্ৰথা

#বৰ্ণবাদ

#সাম্প্ৰদায়িকতা

#লিংগ বৈষম্য

#পুৰুষতান্ত্ৰিক_মানসিকতা

নামৰ বিশেষ শব্দকেইটাই আজিও চৌপাশৰপৰা আগুৰি ধৰি থাকিব পাৰিছে কেনেকৈ!! 

উপৰোক্ত শব্দকেইটাই #ভাৰতীয়_সমাজ_ব্যৱস্থাৰ অতিকে আপোন হোৱাটোৱেও দেশৰ প্ৰগতিৰ এক অন্যতম অন্তৰায় নহয় নে বাৰু!!

(৪ অক্টোবৰ ২০২০/হাউলী) 

গান্ধী জয়ন্তীৰ ভাৱনা

গান্ধীজীৰ দেশত আজি নাৰী-পুৰুষ, কৃষক-বনুৱা কোনো সুৰক্ষিত নহয়..

সমাজত থকা জাত-পাতৰ ভেদ নোহোৱা কৰাৰ লক্ষ্যৰে হৰিজনসকলৰ বাবে সৰ্বোচ্চ উজাৰি দিয়া গান্ধীৰ দেশত আজি #হৰিজনক চিনি পোৱাতো নতুন প্ৰজন্মৰ বাবে সুদূৰপৰাহত.. কাৰণ #মন_মগজুত #দলিতক #শোষণ #ধৰ্ষণ কৰাৰ #আদিপাঠ যে নতুনসকলে নিজৰ সমাজখনৰ পৰাই নিতৌ আহৰণ কৰে.. 

#বিজ্ঞান_মনস্কতাৰ সলনি সমাজৰ বেপাৰীবোৰে যুগে যুগে #ধৰ্মৰ #আফিং_খোৱাই থকা আৰু ৰাইজে তাকে গোটে গোটে গিলাৰ পদ্ধতিটো এদিন আমাৰ সমাজৰ পৰা সমুলঞ্চে নোহোৱা হোৱাৰ ক্ষীণ আশা এটা কৰাত আপত্তি নাইতো আপোনাৰ!!

(২ অক্টোবৰ ২০২০/হাউলী) 

ফিয়োদৰ দষ্টয়ভস্কি

       ফিয়োদৰ দষ্টয়ভস্কি (Fyodor Dostoevsky) ৰুচ দেশৰ এজন অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ ঔপন্যাসিক। তেওঁৰ জন্ম হয় ১৮২১ চনত। পিতৃ আছিল মস্কোৰ পৌৰ চিকিৎসালয়ৰ এজন চিকিৎসক। চিকিৎসক যদিও তেখেত অসৎ চৰিত্ৰৰ লোক হোৱা বাবে গাঁৱৰ প্ৰায় সকলো মানুহৰ লগতে দষ্টয়ভস্কিয়ে নিজেও দেউতাকৰ মৃত্যু কামনা কৰিছিল। অৱশেষত গাঁৱৰ খেতিয়কসকলে তেওঁৰ পিতাকক হত্যা কৰিছিল। এই হত্যাই দষ্টয়ভস্কিৰ মনত এক পাপবোধৰ জন্ম দিলে।

       ১৯৪৩ চনত তেওঁ ইঞ্জিনিয়াৰিং পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ কামত যোগ দিয়ে। কিন্তু কিছুদিনৰ পাছত লিখক হিচাপে নিজকে গঢ়ি তোলাৰ সংকল্প লৈ চাকৰিৰ পৰা ইস্তাফা দিয়ে। চাকৰি এৰাৰ বাবে আৰ্থিক অনাটনত তেওঁ জুৰুলা হৈছিল আৰু এই অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ উপন্যাসত এটা সঁচা কাহিনীৰ ৰূপ পাইছিল। নিজৰ জীৱনৰ এই অভাৱ আৰু দুখ-কষ্ট তেওঁৰ Crime and Punishment শীৰ্ষক উপন্যাসত প্ৰকাশ পাইছিল।

    প্ৰথমা পত্নীৰ মৃত্যুৰ পাছত দষ্টয়ভস্কিয়ে প্ৰেমৰ এক খেয়ালি জীৱন যাপন কৰে। নাৰীৰ প্ৰেম আৰু জুৱাৰ আড্ডাত মত্ত হৈ তেওঁ নিঃসম্বল হৈ পৰিছিল। ব্যক্তিগত জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ লগতে সাহিত্য অধ্যয়নৰ অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ সাহিত্যিক জীৱনৰ ভেঁটি সুদৃঢ় কৰি তুলিছিল। তেওঁৰ বিশ্ববিখ্যাত উপন্যাস Crime and Punishment ত নিপীড়িত মানৱাত্মাৰ এক চিৰন্তন ৰূপ ফুটি উলাইছে। আৰ্থিক অৱস্থা আৰু অপৰাধবোধৰ মানসিকতা সমন্ধে লাভ কৰা অভিজ্ঞতাৰ ভেঁটিতেই তেওঁ লিখি উলিয়াইছিল এই অমৰ উপন্যাসখন। ইয়াৰ উপৰিও The Gambler, The Ediot আদি উপন্যাসসমূহেও কাহিনীৰ বিচিত্ৰতাৰ বাবে পাঠকৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছিল। নিপীড়িণ আৰু বাহ্যিক দুখ-বেদনা আৰু কেতিয়াবা অন্তঃদ্বন্দই তেওঁৰ চৰিত্ৰবোৰক এক সুকীয়া ক্ষেত্ৰ প্ৰদান কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ লিখাৰ সাৰ্থকতা ইয়াতেই যে তেওঁৰ উপন্যাসৰ চৰিত্ৰৰ দুখ-বেদনাই সাৰ্বজনীন আবেদন লৈ সকলো মানুহৰ সন্মুখত উপস্থিত হয়। সেয়ে তেওঁৰ ৰচনাৱলীক সময়ৰ আচোঁৰে মলিন কৰিব পৰা নাই। বৃহৎ নগৰৰ মদৰ আড্ডা, কফিন সদৃশ কমদামী হোটেলৰ কোঠাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি নগৰৰ সকলো শ্ৰেণীৰ মানুহ, যেনে – দোকানী, কেৰাণী, ছাত্ৰ, বেশ্যা, মগনীয়াৰ, বলীয়া -এই সকলোবোৰৰ বাস্তৱ চিত্ৰ তেওঁ অংকন কৰিছে।

 

(৩০ অক্টোবৰ ২০০৬)

**********