Tuesday, 4 March 2014

নিকা অসমীয়া ভাষাৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা

"নিকা অসমীয়া ভাষা"


"বাস্তৱিকতে, অসমীয়া ভাষাৰ কিমান কি স্বকীয় সৰু-বৰ ব্যশিষ্ট আছে, তাক আমি আওকাণ কৰিয়েই চলিছোঁ! আমাৰ ব্যাকৰণে নাসামৰা এটি সৰু গাঁথনিলৈ এজন পাঠকে মোৰ সৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিছে। সিজনে লিখিছে – (ক) তেওঁ ৰামহে, তেওঁ লক্ষ্মণ নহয় নহয়! (খ) তেওঁলোক কেছত হাৰিল, তেওঁলোকৰ উকীল-বাৰিষ্টাৰ নাছিল নহয় – এই ধৰণৰ বাক্য আমি ভাল অসমীয়াত (chaste Assamese) কওঁ বা ব্যৱহাৰ কৰোঁ। কিন্তু ক্ৰিয়াপদত কিয় দুবাৰ নঞাৰ্থক ব্যৱহাৰ হয় ? সঁচায়, বাক্য দুটা পৰিষ্কাৰ অসমীয়া; কিন্তু এনে বাক্যবিন্যাসৰ ব্যাখ্যা আমাৰ ব্যাকৰণবোৰে দিয়া নাই। দুইটা বাক্যৰ শেহৰ নহয়টো এৰিও বাক্যটো সম্পূৰ্ণ হলহেঁতেন। কিন্তু বিশেষ এটা সুৰত বাক্যান্তত নহয়টো লগাই দি বাক্য দুটাত একোটা শক্তি সংযোগ কৰা হৈছে। এই নহয়ৰ অৰ্থ নঞাৰ্থক নহয়, বৰং জানিলা নহয়, বুজিলা নহয়, ঠিক বুজিছা চাগৈ, এই কথা স্পষ্ট – এনে ধৰণহে। গতিকে এই নহয়ৰ অৰ্থ সাধাৰণ নঞাৰ্থকৰ দৰে ঋণাত্মক নহৈ ধনাত্মকহে হৈছে। তাৰ গাত এক বাক্য বা বাক্যাংশৰ দঢ়াই কোৱা (confirmatory) শক্তি। এই ধনাত্মক নহয় কেৱল এটা নঞাৰ্থকৰ পিছতহে সংযোগ হয়, - এনে নহয়। তোমাৰ কি ভয় ? স্বয়ং সেনাপতি তোমাৰ সহায় আছে নহয়। ৰজাৰ যিহে চালে চকু ৰোৱা ৰাণী এগৰাকী আছিল নহয়। - এই নহয়বোৰৰ অৰ্থ দৃঢ়ভাৱে হয়হে।"

(মহেশ্বৰ নেওগৰ নিকা অসমীয়া ভাষা”, দ্বিতীয় সংস্কৰণ – ২০০৮, লয়াৰ্ছ বুক ষ্টলৰ পৃষ্ঠা ৮২ৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা)

No comments:

Post a Comment