ৰঙালী বিশেষ চিন্তা

 ৰঙালী বিশেষ চিন্তা

অসমীয়া নতুন বছৰ মানে ৰঙালী বিহু অৰ্থাৎ বহাগ বিহু আহি পালেহিয়েচোন চকুৰ পলকতে। আমাৰ দৰে কৰ্মৰ তাগিদাত ঘৰৰপৰা দূৰৈত থকা সকলৰ বাবে বহাগ বিহুত ঘৰলৈ যোৱাটোও উৎসৱৰ আনন্দতকৈ কোনো গুণে কম নহয়। যদিওবা বিহুৰ আনন্দ ঘৰতো আগৰ তুলনাত এতিয়া নাই বুলিবই পাৰি। আনকি বিহুত গাঁৱৰ হুঁচৰি যোৰাকো বন্ধ শেষ হোৱাৰ আগতে নিমন্ত্ৰণ কৰিহে আনিবলগীয়া পৰিস্থিতি এটা আহি পৰিছে লাহে লাহে। এসময়ত দূপৰ নিশা টোপনিৰপৰা উঠি চকু মোহাৰি মোহাৰি দূৰণিৰ পৰা অহা হুঁচৰি উপভোগ কৰাৰ দিনবোৰলৈ মনত পেলোৱাৰ বাহিৰে যে এতিয়া গত্যন্তৰ নাই। তথাপি মাই আথে-বেথে এতিয়াও বিহুৰ পিঠা-পানা সাজু কৰে বিহুৰ দিনকেইটাতে। শ্ৰীমতীয়েও নিজাকৈ হাত উজান দিয়ে বিহুৰ যা-যোগাৰত। 

গছৰ পাতত কুঁহিপাত ওলোৱাৰ লগে লগে, গছবোৰত থকা কপৌ-ভাটৌ ফুলবোৰ ফুলিবলৈ আৰম্ভ হোৱাৰ পাছৰে পৰা বা কুলি-কেতেকীৰ মাতবোৰ শুনিবলৈ পোৱাৰ কিছুদিনৰ ভিতৰতে প্ৰকৃতিৰ নিয়ম মানি নামি অহে অসম আৰু অসমীয়াৰ মাজলৈ ৰঙালী বিহুৰ পাৰ ভঙা উছাহ আৰু আনন্দৰ ঢল। কিন্তু অসম আৰু অসমীয়াৰ বুকুৰ কুটুম এই ৰঙালী বিহুৰ সৈতে জড়িত পৰম্পৰা আৰু ৰীতি-নীতিবোৰৰ স্বকীয়তা ৰক্ষাৰ দায়িত্ব আমাৰে নহয় জানো! কিন্তু আমি আজিও কিমান সজাগ এই স্বকীয়তা ৰক্ষাক লৈ!!

যোৱা বছৰৰবোৰৰ দৰে এইবছৰো অসম মুলুকত ইতিমধ্যে ৰাজ্যখনৰ চুকে কোণে বিহুমেলাবোৰৰ আয়োজন পূৰ্ণগতিত আৰম্ভ হৈ গৈছে।এইদিশত যোৱা বছৰৰ অনুৰূপে এই বছৰতো ৰাজ্য চৰকাৰে সহযোগিতা আগবঢ়াই নিৰ্দিষ্ট সময় এটা ধৰি, বিহু উদযাপন কৰি অহা কমিটিবোৰলৈ মোটা অংকৰ ধন  আগবঢ়াইছে। গতিকে অসম মুলুকৰ ৰাইজে হিয়া উবুৰিয়াই বিহু মেলা আয়োজন কৰাৰহে কথা নে কি কয় ৰাইজ!!

আজোককাৰ দিনৰ পৰম্পৰা ৰক্ষাৰ নামতে বিংশ শতিকাৰ ৭০-৮০ দশকৰপৰা নতুনকৈ আৰম্ভ হোৱা এক পৰম্পৰা মানি দোকানে দোকানে গৈ, ৰাজনৈতিক নেতা-পালিনেতাক লগ ধৰি, সুবিধা থকাসকলে ৰাষ্ট্ৰীয়-ঘাইপথত নাইবা গাঁও-চহৰৰ মাজেদি যোৱা গাড়ী-মটৰ আদিৰ পৰা ছান্দা তোলাৰ সময়ো আৰম্ভ হৈ গৈছে অসম মুলুকত।

কিছুসংখ্যক নিজকে শৰাইঘটীয়া ডেকা বুলি চিনাকী দিবলৈ যোৱা অসমীয়া ডেকাইতো দিন হাজিৰা কৰি খোৱা ঠেলাৱালা-ৰিক্সাৱালাকো ছান্দা সংস্কৃতিৰপৰা ৰেহাই নিদিয়ে। অভিভাৱকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল তথা ছাত্ৰ সংগঠনৰ প্ৰভাৱপুষ্ট এনে বহু ডেকাই যে জীৱন সংগ্ৰামৰ অ আ ক খ নিশিকাকৈয়ে জীৱন পাত কৰিছে অসম মুলুকত, সেয়া কিন্তু ১০০ শতাংশ নিশ্চিত।

বৰ্তমান পুঁজিবাদ আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ অচিলাৰে এসময়ৰ গছতলৰ চহা অসমীয়াৰ চেনেহৰ বিহুনৃত্য-গীতে গৃহস্থৰ চোতাল আৰু এসময়ত চহৰৰ মঞ্চ গৰকি এতিয়া বিশ্ব প্ৰেক্ষাপটলৈ বাট বুলিছে। আমাৰ বাবে ই গৌৰৱৰ বিষয় নিশ্চয়কৈ। কিন্তু বিহুৰ এনে গৌৰৱময় ঐতিহ্যক প্ৰতিনিধিত্ব কৰি সময়ৰ সৈতে হোৱা ইতিবাচক পৰিৱৰ্তন আৰু নতুনত্বৰ সমান্তৰালভাৱে আমি অসমবাসীয়ে বিহুৰ পৰম্পৰা আৰু স্বকীয়তা ৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰতো সজাগ আৰু সতৰ্ক হম কেতিয়া!!

অসম আৰু অসমীয়াৰ বুকুৰ আপোন বিহুৰ পৰম্পৰা আৰু স্বকীয়তাৰ প্ৰতি সজাগ হোৱাৰ সলনি ইয়াৰ উৎসৱমুখিতাৰ প্ৰতিহে যেন বৰ্তমান আমি বেছি উন্মুখ। বিহু প্ৰকৃত অসমীয়া মাত্ৰৰে প্ৰাণৰ কোঁহে কোঁহে বিৰাজমান হৈ আছে। সেই প্ৰাণৰ আপোন বিহুক বৰ্তমান অসম চৰকাৰে গ্ৰীণিজ বুকৰ ৰেকৰ্ডত স্থান দিয়াৰ বাবে কৰা চেষ্টাৰ সমান্তৰালভাৱে কেনেকৈ ইয়াৰ স্বকীয়তাক সুদূৰপ্ৰসাৰী ৰূপত ধৰি ৰাখিব পৰা যায় তাৰ প্ৰতিহে মনোনিৱেশ কৰাতো বেছি প্ৰয়োজন বৰ্তমান সময়ত।

পৰম্পৰাৰ নামত প্ৰৱহমান ৰক্ষণশীলতাক মানি লৈও সময়ৰ সৈতে হোৱা ইয়াৰ কিছু পৰিৱৰ্তন যে অৱশ্যাম্ভী সেয়া আমাৰ সকলোৰে সৰ্বজনবিদিত। কিন্তু সেই বুলিয়েই বিহু বুলিলেই অসমীয়াৰ মনলৈ অহা বিহুনৃত্যৰ ককাঁল ভঙা নাচোন বা বিহুগীতৰ চিনাকী সুৰৰ লগত যদি আমি ভাতৰবৰ্ষত জনপ্ৰিয় ভোজপুৰী গীত, পাঞ্জাৱৰ ভাংৰানৃত্য বা হিন্দী-ইংৰাজী সংগীত অদিৰ সুৰ আৰু নৃত্যৰ সংযোজন ঘটাও বা এইবোৰৰ উপৰিও অন্য গীত-নৃত্যৰ সংযোজনেৰে ফিউজন বিহুৰ সৃষ্টি কৰোঁ তেন্তে বিহুগীত আৰু বিহুনৃত্য বুলিলে অদূৰ ভৱিষ্যতে বাহিৰৰ প্ৰদেশ এখনৰ সাধাৰণ ব্যক্তি এজন বাদেই দিয়ক, আমাৰ অসমৰে নতুন পুৰুষে কি বুজিব সেয়া কল্পনা কৰিবলৈ আপুনি মই বেছি দূৰলৈ মন-মগজুক কষ্ট দিব নালাগে নিশ্চয়!! কাৰণ ইতিমধ্যে মানুহে প্ৰশ্ন তুলিবলৈ আৰম্ভ কৰিছেই গছতলৰ বিহু বুলি যিটো বিষয় বিহু বুলিলেই আলোচনা হয়, সেইটো সচাঁই বিহুৰ সৈতে সংপৃক্ত আছিল জানো!!

অধ্যয়ন আৰু গৱেষণাৰে নিজৰ ঐতিহ্য-পৰম্পৰাক অন্তঃকৰণেৰে বুজিবলৈ যিটো প্ৰজন্মৰ গৰিষ্ঠসংখ্যকৰে সময় আৰু আগ্ৰহৰ অভাৱ, তেওঁলোকক আপুনি মই কেনেকৈ বুজাম বিহুৰ নামত বৰ্তমান প্ৰচলিত আধুনিক বিহুসুৰীয়া গীতবোৰ যে বিহুনামৰ আধুনিক সংস্কৰণহে! তাতে যদি ভুতৰ ওপৰত দানহ পৰাৰ দৰে পাশ্চাত্য ফিউজনৰ নামত বাৰে-ভচহু গীত-নৃত্যৰ প্ৰচলনহে বিহুমেলাৰ দৰে অনুষ্ঠানবোৰত হবলৈ আৰম্ভ কৰে তেন্তে আপুনি নিজেই অনুধাৱন কৰক বিহুৰ ভৱিষ্যত আৰু স্বকীয়তাক!!

চহা জনজীৱৰ অৱসৰ-বিনোদনৰ ফলস্বৰূপে সৃষ্টি হোৱা আনন্দ-ফূৰ্তিৰ মাধ্যম বিহুৰ পৰম্পৰা আৰু ৰীতি-নীতি ৰক্ষাৰ বাবে অসম মুলুকত সৃষ্টি কৰিব লগা হৈছে বিহু সুৰক্ষা সমিতিৰ দৰে অনুষ্ঠানৰ। ইও অসম আৰু অসমীয়াৰ ইতিহাসৰ বুকুত নথিভুক্ত হবলগীয়া এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰিঘটনাই। কাৰণ স্বতঃস্ফূৰ্ত হাঁহি-আনন্দৰ বাবে সৃষ্ট আপোন লোক-উৎসৱটোক আমি নিজৰ মাজতে জীয়াই ৰাখিবলৈ সুৰক্ষা সমিতি গঠন কৰিবলগীয়া অৱস্থা এটা অহাৰ পিছত যে ই যাদুঘৰৰ সম্পত্তি হবলৈ বেছিদিন নাই তাকো বহলাই ক'ব লাগিব জানো কাৰোবাক!! আৰু কমেই বা কাক!!

ইয়াৰোপৰি শেহতীয়া AI প্ৰযুক্তি সৃষ্ট নতুন ৰূপ-যৌৱনৰে মহিয়ান বৰদৈচিলাৰ আৱিৰ্ভাৱৰ দৰে ঘটনাবোৰে সমগ্ৰ বিষয়বোৰকে যে আকৌ এবাৰ নতুনকৈ চাবলৈ সকলোকে উৎসাহী কৰি তুলিব তাক বহলাই কোৱাতো নিষ্প্ৰয়োজন।

 

 

(২৫ মাৰ্চ ২০২৩/মহাবিদ্যালয়ত)

*********