ছপা সংবাদ-মাধ্যম আৰু বিজ্ঞাপনৰ অংক

 

 ছপা সংবাদ-মাধ্যম আৰু বিজ্ঞাপনৰ অংক

 

পুৱাৰ চাহ কাপ হাতত লৈ দৈনিক বাতৰি কাকত এখন মেলি দেশ-বিদেশৰ ন ন খবৰ-বাতৰিৰ লগতে আপোনাৰ আপোন চুবুৰীটোৰো খবৰ পঢ়ি থকা চিনাকী-অচিনাকী ছবিবোৰ অ'ত ত'ত দেখি তথা গল্প-উপন্যাসতো পঢ়াৰ পৰা এটা ধাৰণা সৰুতেই গঢ় লৈছিল যে এইদৰে পুৱাতে বাতৰি কাকতখন পঢ়িবলৈ পোৱাতো কম সৌভাগ্যৰ কথানে!! এনে সৌভাগ্য পঢ়া-শুনা কৰি থকা দিনবোৰত ঘৰত নহ'লেও পুৱাই হোষ্টেলৰ কৰিডৰত টনা-আঁজোৰা লগা বাতৰি কাকতখন পঢ়িবলৈ পাইছিলো শিক্ষা লাভৰ বাবে ঘৰৰ আঁতৰি আহিহে। কাৰণ মোৰ দৰে অসমৰ বহু ভিতৰুৱা অঞ্চলত দৈনিক বাতৰি কাকতখন ৰাতিপুৱাৰ সলনি পিছবেলা বা কেতিয়াবা পিছদিনাহে গৈ গ্ৰাহকৰ হাতত পৰিছিল গৈ। গতিকে সেই অঞ্চলবোৰত পুৱাৰ চাহৰ সৈতে বাতৰি কাকত পঢ়াতো এক প্ৰকাৰৰ চৌখিনতাই আছিল। তদুপৰি সামাজিক পাৰিপাৰ্শ্বিকতাৰ দৃষ্টিভংগীৰেও মোৰ শৈশৱ-কৈশোৰৰ সময়খিনিত অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলৰ জনসাধাৰণৰ বাবে পুৱাৰ ঘৰুৱা কাম-কাজৰ ব্যস্ততাৰ মাজত বাতৰি কাকত পঢ়াৰ বাবে যে আজৰিৰ সময় আছিল সেয়াই বিশ্বাস কৰিবলৈ টান। শুই উঠিয়েই পুৰুষে পথাৰলৈ যোৱা নতুবা বাৰীৰ শাক-পাচলিৰ যত্ন লোৱা, গোহালিৰ গৰু কেইটাৰ গাখীৰ খিৰোৱাৰ পৰা পথাৰলৈ মেলি দি গোবৰ-জাবৰ পেলোৱা। আনহাতে মহিলাসকলে চোতাল-ঘৰ সৰা, ৰন্ধা-বঢ়া কৰা আৰু তাঁত-সূতত ব্যস্ত থকাৰ মাজত ৰাতিপুৱাই বাতৰি কাকতখনত চকু ফুৰাবলৈ যে হাতত সময়ৰ অভাৱ হৈছিল সেয়া খাতাং।

 

ধৰি লৈছো মোৰ অঞ্চলত হোৱাৰ দৰে ৰ্তমান সেই অসুবিধাবোৰ সমগ্ৰ অসমতে নোহোৱা হৈছে। কিন্তু যোগাযোগ মাধ্যমৰ খৰতকীয়া গতিত আগতে আপুনি পুৱাৰ বাতৰি কাকতত অধীৰ আগ্ৰহেৰে জানিবলৈ  অপেক্ষা কৰি থকা বাতৰিবোৰ আজিকালি ছপা হৈ প্ৰকাশ হোৱালৈকে পুৰণি হৈ পৰে। তাৰ ঠাইত বহু নতুন খবৰে পুৱাই ভীৰ কৰেহি জনতাৰ মন-মগজুত। যোগাযোগ মাধ্যমৰ দ্ৰুত বিকাশ আৰু প্ৰযুক্তিবিদ্যাৰ প্ৰসাৰে আমাৰ বাবে খবৰ সংগ্ৰহৰ নানানটা উপায় হাততে পোৱা কৰি তুলিছে। ইমানৰ পিছতো কিন্তু সাধাৰণ জনতাই ছপা ৰূপত ওলোৱা বাতৰি কাকতখনৰ মোহ এৰা নাই আজিও। ছপা আখৰকেইটা পঢ়াৰ আমেজকণ আমাৰ বাবে আজিও আটাইতকৈ প্ৰিয় হৈ আছে। 

পিছে সাধাৰণ জনতাৰ প্ৰিয় এই ছপা সংবাদ মাধ্যমৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু আকৰ্ষণীয় পৃষ্ঠাটোৱেই হল প্ৰথম পৃষ্ঠা। এই পৃষ্ঠাটোৰ শিৰোনামৰ বাবেই বহু সময়ত বাতৰি কাকত এখনে গ্ৰাহকক সন্তুষ্ট কৰাৰ লগতে সংবাদ জগতৰো চৰ্চাৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হৈ পৰা দেখা যায়। কিন্তু দৈনিক বাতৰি কাকতখনৰ এই প্ৰথম পৃষ্ঠাটোতে যেতিয়া বাতৰিৰ সলনি গোটেই পৃষ্ঠা আৱৰা এটা বিজ্ঞাপন প্ৰকাশিত হয় তেতিয়া নিয়মীয়া গ্ৰাহক এজনে কি কৰিব!! তাতে এনে বিজ্ঞাপন যেতিয়া সঘনাই প্ৰথম পৃষ্ঠাটোত প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে তেতিয়া গ্ৰাহকৰ অৱস্থা কেনে হ'ব ধাৰণা কৰাৰ দায়িত্ব আপোনালৈ এৰিলোঁ। দৈনিক নিৰ্দিষ্ট মূল্যৰ বিনিময়ত ক্ৰয় কৰি থকা এজন গ্ৰাহকৰ দৃষ্টিভংগীৰে এনে সময়ত বাতৰি কাকতখনক একেষাৰতে নিজে প্ৰস্তুত কৰা সামগ্ৰীৰ প্ৰচাৰৰ বাবে বৃহৎ কোম্পানীয়ে লোৱা ভিন্ন ব্যৱস্থা তথা নগৰ-চহৰত সৰু সুৰা বয়-বস্তুৰ বিজ্ঞাপনৰ বাবে বজাৰ অঞ্চলত বাটৰুৱাক বিলাই থকা ৰঙ-বিৰঙী কাগজবোৰৰ সৈতে একেশাৰীৰে যেন বোধ হয়।

ইয়াৰ পিছত যেতিয়া বাতৰি কাকতৰ সম্পাদক এজনে তেখেতৰ কাকতৰ প্ৰথম পৃষ্ঠাত বিজ্ঞাপন প্ৰকাশ কৰাৰ সপক্ষে যুক্তি দিবলৈ যায় আৰু এইক্ষেত্ৰত যুক্তিৰ খাতিৰত তেখেতে যুক্তি দিবলৈ যায় তেতিয়াই সংবাদপত্ৰৰ প্ৰতি বাছি থকা শেষ ভাৰসাখিনিও নোহোৱা হৈ পৰে। এনে বিয়াগোম সাংবাদিক তথা সম্পাদকসকলক অন্নদাতা সংবাদগোষ্ঠীৰ মালিকসকলক সুধিবলৈ মন যায় কিয় তেওঁলোকে প্ৰথম পৃ্ষ্ঠাটোকো কেইটমান টকাৰ বাবে বিক্ৰী কৰি দিয়ে বৃহৎ কৰ্পৰেট খণ্ড আৰু চৰকাৰৰ হাতত। বিশেষকৈ দেশত বা ৰাজ্যত নিৰ্বাচনৰ বতৰ আহিলেতো কথাই নাই। এনেবোৰ দিনত বিজ্ঞাপনৰ নামত সংবাদগোষ্ঠীৰ মালিকৰ লগতে সম্পাদক তথা সাংবাদিকসকলৰ একেবাৰে গাখীৰতে মহৰ খুঁটি হৈ পৰে। দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰৰপৰা প্ৰকাশিত দুই এখন বাতৰি কাকতক বাদ দি গৰিষ্ঠসংখ্যক দৈনিক বাতৰি কাকতেই যেন এইকেইটা দিন কেৱল চৰকাৰী বিজ্ঞাপনৰ জৰিয়তে চৰকাৰৰ জয়গান গাবলৈকে প্ৰকাশ কৰা হয়।

 (৯ মাৰ্চ ২০২৪ – সৰভোগ)

****************