আঘোণৰ নষ্টালজিয়া+
আঘোণ যে
অসমীয়া গ্ৰামীণ জীৱনৰ প্ৰাণস্পন্দন!!
আঘোণে গাঁৱৰ মাটি-পানীৰ সৈতে চিনাকী প্ৰতিগৰাকীকে
কৰি তোলে আবেগ-বিহ্বল
আঘোণৰ পথাৰখন দেখিলেই যেন
'লেছেৰি বুটলা' সময়ৰ কথকতাত বিলীন হয়
জীৱনৰ প্ৰাচুৰ্যময়তাৰ এখন অচিনাকী পৃথিৱী
আঘোণে ৰিঙিয়াই মাতে মোক
মোৰ শৈশৱ-কৈশোৰ সেই সময়বোৰলৈ
য'ত জীৱনৰ অলেখ সমস্যাৰ গভীৰতাতো প্ৰতিপল জীৱন জীয়াৰ
ন-উদ্যম আৰু প্ৰেৰণাই জীপ লয়
#শৈশৱ_কৈশোৰত আঘোণৰ পথাৰত
এনেয়ে বাগৰা, লুকা-ভাকু খেলা, মা-দেউতাহঁতলৈ পানী নি দিয়া আদি
ক'ত যে কাম নাছিল আমাৰ..
স্কুলৰ পৰা আহিয়েই পথাৰত ধান দাই থকা
মা-মাহীহঁতে সৈতে ৰবাব টেঙা, চাহ-ভাতৰ সোৱাদ ল'বলৈ দৌৰ মৰা সময়বোৰ
বাৰু ক'ত লুকাল..
সেই দিনবোৰত ধানৰ পাত আৰু নৰাই কটা হাত-ভৰিত
সন্ধিয়া পানী লাগিলে হোৱা চিট চিটনিবোৰৰ আমেজ
আজিৰ সময়ৰ নিমিলা সমীকৰণত বন্ধা..
চুবুৰীৰে প্ৰতিঘৰৰে 'ন খোৱা' ৰ আয়োজনত
আমাৰ দৰে কিশোৰবোৰৰ স্বেচ্ছামূলক ব্যস্ততাৰ সময়বোৰ
এতিয়া যেন কোনোবা অচিন অজানা দেশৰ #সাধুকথা
#নৰা_পেঁপা বজোৱা শৈশৱে মেলানি মাগিলে
চকুৰ সন্মুখতে ক্ৰমে সলনি হ'বলৈ ধৰিলে মোৰ বুকুৰ আপোন চিনাকী গাঁৱৰ পথাৰবোৰ
সোণগুটিৰ ভৰত দোঁ খাই থকা
আঘোণৰ পথাৰবোৰৰ যে
এতিয়া গোটেই বছৰ জুৰি উদং হোৱাৰ পাল
লাহে লাহে কৃষকৰ পথাৰবোৰত
চিনাকী অচিনাকীজনৰ চকু পৰিল
গঢ়ি উঠিছে বৃহৎ অট্টালিকা
গঢ়ি উঠিছে উদ্যোগিক প্ৰতিষ্ঠান
পৰিৱৰ্তনৰ বতাহে অসমৰ গাঁৱবোৰকো ভালকৈয়ে কোবাই গ'ল
লগত ক্ৰমান্বয়ে লৈ গৈছে আঘোণৰ প্ৰাণ চঞ্চলতাকো
আমাৰ সকলোৰে চকুৰ সন্মুখতে!!
(সৰভোগ/ ১০ ডিচেম্বৰ ২০২৪)
*******
No comments:
Post a Comment