জীৱন জিন্দাবাদ

খন্তেকতে সলনি হয় সময়ৰ ইতিহাস.. সলনি হয় মানৱ সভ্যতাৰ ইতিহাস-ভূগোল.. সলনি হয় পাৰিপাৰ্শ্বিক পৃথিৱীৰ বহু সত্য..

সলনি নহয় মানুহৰ স্বাভাৱিক প্ৰকৃতিৰ.. ব্যক্তিগত আচাৰ-আচাৰণে ৰূপ লয় সমষ্টি বিশেষৰ ৰীতি-পৰম্পৰা হিচাবে.. কিছু পৰম্পৰাৰ যুক্তিহীনতাক উপলব্ধি কৰিও মানৱ সভ্যতাৰ প্ৰগতিয়ে সময়ৰ সৈতে খোজ মিলাবলৈ যেন পাহৰি যায়..নে পাহৰি যোৱাৰ ভুৱা অভিনয় কৰে.. সেয়াও এক উত্তৰবিহীন অসীম প্ৰশ্নৰ মাজৰ এক প্ৰশ্ন হৈয়ে হয়তো ৰৈ যাব মানুহৰ মাজত!! 

আশাৰ নতুন কিৰণ উলাবলৈকে যেন বাট চাই আছে সমগ্ৰ মানৱ ইতিহাসে.. পিছে ইতিহাসো যে পক্ষপাতিত্বৰ সমাধান নোহোৱা অংকৰ মাজতে চিৰ প্ৰৱহমান!! তথাপি ইতিবাচক মন এটাৰ বাবে যে সকলোৰে সংগ্ৰাম.. যি সংগ্ৰাম এই ধৰাত সমাজ সংগঠন ব্যৱস্থা নোহোৱা পৰিস্থিতিৰ পৰা উদ্ভৱ হৈ আজিৰ নেন্ প্ৰযুক্তিৰ অসামান্য বিকাশৰ শেষ পৰ্যায়লৈকে সদা সৰ্বদা বিৰাজমান..

(১৬ মাৰ্চ ২০২১/হাউলী) 

তৰুণ গগৈ দেৱৰ মৃত্যুত

ৰাজনীতি ভালকৈ বুজা হোৱাৰে পৰা অসমৰ যিজন মুখ্যমন্ত্রীক চিনি পাইছো সেইজন মানুহ পঞ্চভূতত বিলীন হৈ গ'ল আজি। হয় তৰুণ গগৈ নামৰ ব্যক্তিজনৰ শাৰীৰিক অৱস্থিতি আজিৰে পৰা নোহোৱা হ'ল।

যিকোনো বিষয়তে প্ৰায়ে "বাদ দিয়াহে" বোলা বাক্য শাৰীৰে অসমৰ থলুৱা গ্ৰাম্য মানসিকতাক ৰাজনীতিৰ পথাৰত স্পষ্ট ৰূপত তুলি ধৰা মানুহজনক হেৰুৱাই আজি অসমবাসী ম্ৰিয়মান হৈ পৰিছে। লাহে লাহে সকলোৱে তেখেতৰ অনুপস্থিতি উপলব্ধি কৰিব। পিছে সময়বোৰ যে কাৰোৰে বাবে ৰৈ নাথাকে।

 

৩ বাৰকৈ ৰাজ্যৰ মুখ্যমন্ত্ৰী হোৱা তৰুণ গগৈ নামৰ ব্যক্তিজনৰ এনে সৰল আৰু স্পষ্টবাদী মন আছিল যে যি মনলৈ আহিছিল তাকে তেখেতে মুকলিকৈ সকলোৰে আগত ব্যক্ত কৰিছিল। তদুপৰি আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য বিষয়টো হ'ল ১৯৭১ চনৰে পৰা সুদীৰ্ঘকাল ৰাজনীতিৰ পথাৰত থকাৰ পিছতো কোনো দিনে দুৰ্নীতিৰ সৈতে সাঙুৰ খাই নপৰা এই ব্যক্তিজন সঁচাই অসমৰ বৰ্তমান আৰু ভৱিষ্যতৰ ৰাজনীতিবিদসকলৰ বাবে আদৰ্শ ব্যক্তি হোৱাতো সময়ৰ দাবী। 

অৰ্থনৈতিকভাৱে জুৰুলা ৰাজ্যখনক, তৰুণ গগৈ দেৱে ২০০১ চনত প্ৰথম বাৰৰ বাবে মুখ্যমন্ত্ৰীৰ দায়িত্ব লৈ যি দক্ষতাৰে প্ৰগতি আৰু শান্তিৰ পথলৈ আনিবলৈ সক্ষম হৈছিল তাতে তেখেতৰ কৰ্ম-দক্ষতা আৰু কাৰ্য-কুশলতা স্পষ্ট ৰূপত প্ৰতিভাত হৈ পৰিছিল। ৰাজ্যৰ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যাৰ সমাধানৰ লগতে আধুনিক অসমক নতুন ৰূপত গঢ় দিয়াত তেখেতৰ অৱদান সদায়ে ভৱিষ্যতত স্মৰণ কৰা হ'ব।

(২৩.১১.২০২০/বৰপেটা) 

উত্তৰ প্ৰদেশৰ হাথ্ৰছ কাণ্ডৰ পৰৱৰ্তী চিন্তা

আমাৰ দেশৰে অন্ধপ্ৰদেশৰ শ্ৰীহৰিকোটা সতীশ ধাৱান মহাকাশ কেন্দ্ৰৰ পৰা বহুকেইটা সফল মহাকাশ অভিযান হৈছে দেশৰে বিজ্ঞানীসকলৰ প্ৰচেষ্টাত.. চন্দ্ৰৰ লগতে মংগল গ্ৰহলৈও মহাকাশ যান পঠোৱা হৈছে.. নতুন নতুন পৰিকল্পনাৰ মতে প্ৰতিদিনে দৈনন্দিন কাম-কাজবোৰ পূৰ্ণ গতিত চলি আছে তাত.. 

দেশত প্ৰতিষ্ঠিত ২৩ খন ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠানো নিতৌ নানান বিষয়ত গৱেষণাৰ কামত নিয়োজিত হৈ আছে..

দেশৰ ভূ-খণ্ডৰ ভিতৰত থকা কেন্দ্ৰীয় আৰু ৰাজ্যিক বিশ্ববিদ্যালয়সমূহৰ লগতে অন্যান্য উচ্চ-শিক্ষাৰ প্ৰতিষ্ঠানবোৰ আৰু বিভিন্ন গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠানবোৰেও গৱেষণাৰ কামবোৰ নিয়াৰিকৈ কৰি আছে.. তদুপৰি বিভিন্ন সামাজিক-সাংস্কৃতিক সংগঠন তথা বেচৰকাৰী সংগঠনসূহেও কম-বেছি পৰিমাণে দেশৰ গৱেষণাৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অৱদান আগবঢ়াই আছে..

তাৰ পিছতো দেশৰ এনে দুৰৱস্থাৰ বাবে দায়ী কোন!! আন সকলোবোৰ সমস্যাকে একাষৰীয়াকৈ খন্তেকলৈ বাদ দি আজি দেশৰ প্ৰায় ৭৫ শতাংশ মানুহ স্বাক্ষৰ হোৱা বুলি তথ্যই কোৱাৰ পিছতো এইখিনি মানুহকো

#জাতিভেদ_প্ৰথা

#বৰ্ণবাদ

#সাম্প্ৰদায়িকতা

#লিংগ বৈষম্য

#পুৰুষতান্ত্ৰিক_মানসিকতা

নামৰ বিশেষ শব্দকেইটাই আজিও চৌপাশৰপৰা আগুৰি ধৰি থাকিব পাৰিছে কেনেকৈ!! 

উপৰোক্ত শব্দকেইটাই #ভাৰতীয়_সমাজ_ব্যৱস্থাৰ অতিকে আপোন হোৱাটোৱেও দেশৰ প্ৰগতিৰ এক অন্যতম অন্তৰায় নহয় নে বাৰু!!

(৪ অক্টোবৰ ২০২০/হাউলী)